والتر ماتائو

والتر ماتائو (با نام اصلی والتر جان متو؛ ۱ اکتبر ۱۹۲۰ – ۱ ژوئیه ۲۰۰۰) بازیگر، کمدین و کارگردان آمریکایی بود.

او بیش از همه برای نقش‌هایش در فیلمهای «چهره‌ای در میان جمعیت» (۱۹۵۷) و «کینگ کریول» (۱۹۵۸) و همچنین بازی در نقش مربی یک تیم بیس‌بال بچه‌ها در کمدی «خرس‌های خبر بد» (۱۹۷۶) شناخته می‌شود. ماتائو در ده فیلم نیز در کنار جک لمون بازی کرد، از جمله «زوج ناموزون» (۱۹۶۸)، «صفحه اول» (۱۹۷۴) و «پیرمردهای بداخلاق» (۱۹۹۳). او برای بازی در فیلم «کلوچه شانس» (۱۹۶۶) ساخته بیلی وایلدر، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد. از دیگر آثار شناخته‌شده او می‌توان به فیلم عاشقانه «شاراد» (۱۹۶۳) به کارگردانی استنلی دانن، موزیکال «سلام دالی!» (۱۹۶۹) به کارگردانی جین کلی، کمدی موقعیت «برگ تازه» (۱۹۷۱) به کارگردانی الن می و کمدی گروهی «سوئیت کالیفرنیا» (۱۹۷۸) به کارگردانی هربرت راس اشاره کرد. او همچنین در فیلمهای «سوئیت پلازا»، «کاچ» (هر دو ۱۹۷۱)، «چارلی ویک» (۱۹۷۳)، «پسران آفتابی» (۱۹۷۵) و «اِسکاچ» (۱۹۸۰) نقش‌آفرینی کرده است.

ماتائو در برادوی نخستین اجراکننده نقش اسکار مدیسون در نمایشنامه «زوج ناموزون» نوشته نیل سایمون بود که برای آن در سال ۱۹۶۵ جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. این دومین جایزه تونی او پس از «شلیک در تاریکی» در سال ۱۹۶۲ بود. او همچنین دو بار برنده جایزه بفتا و یک بار برنده جایزه گلدن گلوب شد. در سال ۱۹۶۳ برای بازی در برنامه «DuPont Show of the Week» نامزد جایزه امی ساعات پربیننده شد. در سال ۱۹۸۲، یک ستاره به نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد.