پیترو جرمی

پیترو جرمی (۱۴ سپتامبر ۱۹۱۴، جنوا – ۵ دسامبر ۱۹۷۴) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان ایتالیایی بود. جرمی در خانواده‌ای از طبقه‌ی متوسط رو به پایین در جنوا، واقع در لیگوریا، زاده شد. او پیش از آنکه به حرفه‌ی بازیگری روی بیاورد، به‌عنوان پیک کار می‌کرد و مدت کوتاهی در مدرسه‌ی دریانوردی درس خواند.

جرمی در مرکز آزمایشی سینماتوگرافی رم به تحصیل بازیگری و کارگردانی پرداخت. در دوران دانش‌آموزی، برای گذران زندگی به‌عنوان سیاهی‌لشکر، بازیگر نقش‌های کوتاه، دستیار کارگردان و گاهی نویسنده فعالیت می‌کرد. نخستین تجربه‌ی کارگردانی او فیلم «شاهد» (Il testimone) در سال ۱۹۴۵ بود. آثار اولیه‌اش، از جمله همین فیلم، سبک نئورئالیسم ایتالیایی را به‌وضوح بازتاب می‌دادند؛ بسیاری از آن‌ها درام‌هایی اجتماعی درباره‌ی مسائل روز مردم سیسیلی‌تبار بودند.

جرمی در گذر زمان، از درام اجتماعی به کمدی‌های طنزآمیز گرایش یافت، اما علاقه‌ی خود به مردم سیسیل را حفظ کرد. در دهه‌ی ۱۹۶۰، با فیلم‌های «طلاق به سبک ایتالیایی»، «فریفته و رهاشده» و «آقایان و بانوان» به موفقیتی جهانی دست یافت. فیلم آخر در جهان انگلیسی‌زبان با نام «زنبورها، عسل‌ها و ایتالیایی‌ها» شناخته می‌شود. او برای فیلم «طلاق به سبک ایتالیایی» در دو رشته‌ی کارگردانی و فیلم‌نامه‌نویسی نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار شد و در نهایت جایزه‌ی بخش فیلم‌نامه‌نویسی را از آنِ خود کرد. همچنین جایزه‌ی بزرگ جشنواره‌ی فیلم کن برای فیلم «آقایان و بانوان» به او تعلق گرفت.

جرمی در نگارش فیلم‌نامه‌ی تمامی آثاری که کارگردانی کرد، مشارکت داشت و در تعدادی از آن‌ها به ایفای نقش نیز پرداخت. او در ۵ دسامبر ۱۹۷۴ بر اثر ابتلا به هپاتیت در رم درگذشت.