پیتر اوتول

پیتر سیمز اوتول (۲ اوت ۱۹۳۲ – ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳) بازیگر بریتانیایی-ایرلندی بود. او در آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی تحصیل کرد و فعالیت حرفه‌ای خود را در تئاتر آغاز کرد؛ جایی که با نقش‌آفرینی در آثار شکسپیر در بریستول الد ویک و همراهی با انگلیش استیج کامپنی شناخته شد. در سال ۱۹۵۹ با نمایش «The Long and the Short and the Tall» نخستین حضورش در وست اند رقم خورد و در سال ۱۹۶۳، در اولین تولید ناتینال تیئیتر، نقش اصلی هملت را ایفا کرد. اوتول در صحنه‌های لندنی درخشان ظاهر می‌شد و در زندگی شخصی به سبک زندگی پرهیاهو و بی‌باکانه شهره بود.

اوتول نخستین تجربه سینمایی خود را در سال ۱۹۵۹ پشت سر گذاشت و با بازی در نقش تی. ئی. لارنس در «لورنس عربستان» (۱۹۶۲) به شهرت جهانی دست یافت؛ اثری که نخستین نامزدی او را برای جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول به همراه آورد. او هفت بار دیگر نیز برای این جایزه نامزد شد: ایفای نقش هنری دوم در «بکت» (۱۹۶۴) و «شیر در زمستان» (۱۹۶۸)، «خداحافظ آقای چیپس» (۱۹۶۹)، «طبقه حاکم» (۱۹۷۲)، «بدلکار» (۱۹۸۰)، «سال محبوب من» (۱۹۸۲) و «ونوس» (۲۰۰۶). اوتول با این تعداد نامزدی، رکورد بیشترین نامزدی در بخش بازیگری اسکار بدون برنده شدن را در اختیار دارد (این رکورد با گلن کلوز به‌صورت مشترک ثبت شده است). در سال ۲۰۰۲، اسکار افتخاری برای دستاوردهای حرفه‌ای‌اش به او اهدا شد.

از دیگر افتخارات اوتول می‌توان به چهار جایزه گلدن گلوب، یک جایزه بفتای بهترین بازیگر بریتانیایی و یک جایزه امی پرایم‌تایم اشاره کرد. از جمله دیگر آثار او می‌توان به «گربه‌موی جدید چه خبر؟» (۱۹۶۵)، «چطور یک میلیون دزدی کنیم؟» (۱۹۶۶)، «سوپرگرل» (۱۹۸۴) و نقش‌های کوتاه در «آخرین امپراتور» (۱۹۸۷) و «تروی» (۲۰۰۴) اشاره کرد. او همچنین صداپیشگی شخصیت آنتون اگو، منتقد رستوران در انیمیشن «راتاتویی» (۲۰۰۷) ساخته پیکسار را بر عهده داشت.