ناتالی بی

ناتالی ماری آندره بی (6 ژوئیه 1948 – 17 آوریل 2026) بازیگر فرانسوی سینما، تلویزیون و تئاتر بود. او فعالیت حرفه‌ای‌اش را از سال 1970 آغاز کرد و در بیش از 80 فیلم به ایفای نقش پرداخت. بی که ده بار نامزد دریافت جایزه سزار شد، چهار بار این جایزه را برای فیلم‌های «هرکسی به فکر خودش» (1980)، «ماجرایی عجیب» (1981)، «دستمزد» (1982) و «ستوان جوان» (2005) از آن خود کرد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «روز برای شب» (1973)، «اگر می‌توانی مرا بگیر» (2002)، «به کسی نگو» (2006) و «مُدیر» (2015) اشاره کرد. در سال 2009 نشان شوالیه لژیون دونور به او اهدا شد.

بی در مینویل، در منطقه اور نرماندی از مادر و پدری نقاش به نام‌های کلود بی و دنیز کوسته زاده شد. او در 14 سالگی به مدرسه رقصی در موناکو راه یافت و سه سال بعد به آمریکا رفت. پس از بازگشت به فرانسه، همچنان به رقص ادامه داد و در دوره سیمون نیز نام‌نویسی کرد؛ سپس در کنسرواتوار پذیرفته شد و در سال 1972 با رتبه دوم در رشته‌های کمدی، کمدی دراماتیک و تئاتر خارجی فارغ‌التحصیل شد.

دومین حضور سینمایی‌اش در فیلم «دو نفر» (1973) به کارگردانی رابرت وایز بود. او بیش از پیش با نقش منشی صحنه در فیلم «روز برای شب» (La Nuit américaine، 1973) ساخته فرانسوا تروفو شناخته شد. در طول دهه 1970، در سینما و تلویزیون، نقش دوست‌دختر خوب یا دختر ساده شهرستانی را بازی می‌کرد.

نخستین جایزه سزار خود را در رشته بهترین بازیگر نقش مکمل برای فیلم «هرکسی به فکر خودش» (Sauve qui peut (la vie)، 1980) به کارگردانی ژان-لوک گدار دریافت کرد. پس از آن، فیلم‌های «بازگشت مارتین گر» (Le Retour de Martin Guerre، 1982) و «دستمزد» (La Balance، 1982) را نیز روی پرده داشت.

بی دو سزار دیگر نیز به دست آورد: بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای «ماجرایی عجیب» (Une étrange affaire، 1981) و بهترین بازیگر نقش اول زن برای «دستمزد» (1982). رابطه چهار ساله‌اش با ژانی هالیدی، آن‌ها را به یک زوج مشهور تبدیل کرد و حاصل این رابطه دختری است به نام لائورا اسمت که امروز خود بازیگر است.

پس از تغییر تصویر خود با نقش یک خیابانی در «دستمزد»، دامنه نقش‌آفرینی‌اش را با شخصیت‌های پیچیده‌تر در فیلم‌های «J'ai épousé une ombre» (1983) و «En toute innocence» (1988) گسترش داد. در سال 1986 با اجرای نمایش «آدریانا مونتی» به صحنه تئاتر بازگشت.

در سال 1999، جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره ونیز را برای فیلم «Une liaison pornographique» از آن خود کرد و در فیلم «زیبایی ونوس» (Vénus Beauté (Institut)، 2000) به کارگردانی تونی مارشال بازی کرد که چند جایزه سزار از جمله بهترین فیلم را به دست آورد.

او در طول فعالیت حرفه‌ای‌اش با کارگردان‌هایی چون کلود شابرول و استیون اسپیلبرگ همکاری کرد.