مک سوئین

مک سوئین (با نام اصلی مورونی سوئین، ۱۶ فوریه ۱۸۷۶ – ۲۵ اوت ۱۹۳۵) بازیگر پیشگام آمریکایی دوران سینمای صامت بود که در بسیاری از کمدی‌های مک‌سنِت در استودیوی کیستون، از جمله مجموعه‌ی کیستون کاپس، نقش‌آفرینی کرد. او همچنین در فیلم‌های مهم چارلی چاپلین حضور داشت. در اوایل دهه‌ی ۱۹۰۰، سوئین شرکت تئاتر سهامی خود را داشت که در غرب و میانه‌ی آمریکا به اجرای نمایش می‌پرداخت. او پیش از ورود به سینمای صامت در استودیوی کیستون و زیر نظر مک‌سنِت، در صحنه‌ی وودویل فعالیت می‌کرد. در دوران همکاری با کیستون، او با چستر کانکلین تیم شد و مجموعه‌ای از فیلم‌های کمدی ساخت. سوئین در نقش «آمبروز» و کانکلین در نقش «والروس» با سبیل‌های بزرگ، در چند فیلم از جمله «نبرد آمبروز و والروس» و «عشق، سرعت و هیجان»، هر دو ساخته‌ی ۱۹۱۵، به ایفای نقش پرداختند. علاوه بر این کمدی‌ها، این دو در ۲۶ فیلم دیگر نیز در کنار یکدیگر ظاهر شدند و به‌صورت جداگانه یا مشترک در فیلم‌هایی با ستارگانی چون میبل نورمند، چارلی چاپلین، راسکو آرباکل و دیگر بازیگران کیستون نیز بازی کردند. سوئین بعدها شخصیت آمبروز را با خود به شرکت ال‌-کی‌او برد. پس از همکاری پیشین با چاپلین در کیستون، از ۱۹۲۱ دوباره با او در فیرست نِشنال همکاری کرد و در فیلم‌های «طبقه‌ی بیکار»، «روز مزد» و «زائر» ظاهر شد. او بیش از همه برای نقش مکمل بزرگش به‌عنوان بیگ جیم مک‌کی در فیلم «جویندگان طلا» (۱۹۲۵) ساخته‌ی یونایتد آرتیستس، به نویسندگی و بازیگری چاپلین، شناخته می‌شود. مک سوئین به‌پاس خدماتش به صنعت سینما، یک ستاره در پیاده‌راه مشلستهای هالیوود، در خیابان واین شماره‌ی ۱۵۰۰، دریافت کرد.