لیام دان

لیام دان (۱۲ نوامبر ۱۹۱۶ – ۱۱ آوریل ۱۹۷۶) بازیگر کاراکتر آمریکایی بود که اهل نیوجرسی بود و دوران ابتدایی فعالیتش را در تلویزیون و در سریال‌هایی مانند بونانزا، روم ۲۲۲، آلیاس اسمیت و جونز، منیکس، اِمرجنسی! و گان‌اسموک گذراند.

نقطه‌ی شناخته‌شدن او نقش قاضی (و پدر شخصیت باربارا استرایسند) در فیلم «خبربچه، چه خبره؟» (۱۹۷۲) بود؛ نقشی که توجه مل بروکس را به او جلب کرد و به همکاری چندباره با او در فیلم‌های «زین‌های شعله‌ور» (۱۹۷۴) در نقش کشیش جانسون، «فرانکنشتاین جوان» (۱۹۷۴) در نقش آقای هیل‌تاپ و «فیلم صامت» (۱۹۷۶) در نقش روزنامه‌فروش انجامید. او همچنین در تولیدات والت دیزنی مانند «برترین ورزشکار جهان» (۱۹۷۳)، «چارلی و فرشته» (۱۹۷۳)، «هربی دوباره می‌تازد» (۱۹۷۴) و «گاس» (۱۹۷۶) حضور داشت.

دان معمولاً نقش شخصیت‌هایی را بازی می‌کرد که به شیوه‌ای کمیک و فیزیکی مورد آزار و تمسخر قرار می‌گرفتند. از دیگر کارهای تلویزیونی‌اش می‌توان به سریال‌های توئیگز، آل این د فمیلی، بارنی میلر، مک‌میلن و وایف، رودا، سنفورد و سان و برنامه مری تایلر مور اشاره کرد. در سینما نیز در فیلم‌هایی مانند «گرفتن-۲۲» (۱۹۷۰)، «یورش بزرگ نورثفیلد مینه‌سوتا» (۱۹۷۲)، «بازتابی از ترس» (۱۹۷۲)، «امپراتور قطب شمال» (۱۹۷۳)، «پاپیون» (۱۹۷۳)، «زنبورهای قاتل» (۱۹۷۴)، «بانک شات» (۱۹۷۴)، «سرانجام عشق» (۱۹۷۵)، «شبی که آمریکا را به وحشت انداخت» (۱۹۷۵)، «پیپر» (۱۹۷۶) و «سرعت بالا» (۱۹۷۶) ایفای نقش کرده است.

دان در جریان فیلم‌برداری صحنه‌ی سالن اسکیتِ فیلم والت دیزنی «وکیل پشمالو» (۱۹۷۶) دچار سکته قلبی شد و پس از انتقال به بیمارستان، در ۱۱ آوریل ۱۹۷۶ در گرانادا هیلز، کالیفرنیا بر اثر بیماری آمفیزم درگذشت. جان فیدلر برای کامل کردن نقش او به‌عنوان گیرنده‌ی سگ به پروژه اضافه شد. هرچند دان در زمان مرگ تنها ۵۹ سال داشت، اما همیشه بسیار مسن‌تر از سن واقعی خود به نظر می‌رسید و متناسب با همین تصویر نیز نقش‌هایش به او سپرده می‌شد.