لی جی. کاب

لی جی. کاب (۸ دسامبر ۱۹۱۱ — ۱۱ فوریه ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی بود. او بیش از همه برای ایفای نقش در آثار «در بارانداز» (۱۹۵۴)، که نامزدی جایزه اسکار را برایش به همراه داشت، «۱۲ مرد خشمگین» (۱۹۵۷) و «جن‌گیر» (۱۹۷۳) شناخته می‌شود. همچنین در نخستین اجرای برادوی نمایشنامه «مرگ فروشنده» اثر آرتور میلر در سال ۱۹۴۹، به کارگردانی الیا کازان، نقش ویلی لومان را بازی کرد. در تلویزیون، کاب در چهار فصل نخست مجموعه وسترن پرطرفدار و طولانی‌مدت «ویرجینیایی» حضور داشت. او معمولاً نقش‌های مغرور، خشن و زمخت را ایفا می‌کرد، اما در آثار متعددی نقش شخصیت‌های محترمی همچون قضات را نیز بر عهده داشت. کاب که با نام لئو جیکوب در نیویورک زاده شد، در برانکس بزرگ شد و سپس در دانشگاه نیویورک به تحصیل پرداخت و نخستین حضور سینمایی‌اش را با فیلم «سایه ناپدیدشونده» (۱۹۳۴) تجربه کرد. او پیش از خدمت در یگان سینمایی ارتش نیروی هوایی آمریکا در طول جنگ جهانی دوم، در اجراها و گروه‌های متعدد تئاتری از جمله «گروپ تئاتر» نیویورک فعالیت داشت.

پس از جنگ، کاب به فعالیت در سینما، تلویزیون و تئاتر بازگشت تا اینکه در سال ۱۹۵۱، در جریان شهادت لری پارکس — بازیگری که خود عضو پیشین حزب کمونیست بود — در برابر کمیته فعالیت‌های غیرآمریکایی مجلس نمایندگان، به عضویت در حزب کمونیست متهم شد. کاب برای دو سال از شهادت در این کمیته سر باز زد، اما سرانجام در سال ۱۹۵۳ و در حالی که لیست سیاه، حرفه‌اش را تهدید می‌کرد، تسلیم شد و در اظهارات خود نام بیست نفر را به‌عنوان اعضای پیشین حزب کمونیست آمریکا مطرح کرد. پس از این جلسه، او فعالیت حرفه‌ای خود را از سر گرفت و در فیلم «در بارانداز» (۱۹۵۴) با الیا کازان و باد شالبرگ — دو تن دیگر از شاهدان «همکار» کمیته — همکاری کرد؛ فیلمی که آن را اغلب تمثیلی و دفاعیه‌ای برای شهادت‌دهندگان می‌دانند. اجرای او از نمایش «شاه لیر» در سال ۱۹۶۸، رکورد طولانی‌ترین اجرای برادوی این نمایش (۷۲ شب) را به ثبت رساند. یکی از آخرین نقش‌های سینمایی‌اش، ایفای نقش کارآگاه پلیس ستوان کیندرمن در فیلم ترسناک «جن‌گیر» (۱۹۷۳) بود.

کاب در فوریه ۱۹۷۶ بر اثر سکته قلبی در وودلند هیلز، کالیفرنیا درگذشت و در گورستان یادبود کوه سینا در لس‌آنجلس به خاک سپرده شد. همسر دومش، ماری هیرش، و دخترش جولی کاب — که او نیز بازیگری توانمند است — از او به یادگار ماندند.