لری جی. بلیک

لری جی. بلیک در ۲۴ آوریل ۱۹۱۴ در محله بی ریج بروکلین نیویورک به دنیا آمد. او در هجده‌سالگی استعدادش در تقلید صدا و گویش‌ها را به یک اجرای وادویل تبدیل کرد و به‌تدریج به یکی از چهره‌های سرشناس صحنه تبدیل شد؛ در سالن‌های زنجیره‌ای اورفیوم، رکسی تئاتر و رومبو روم در مرکز راکفلر به اجرا پرداخت.

در سال ۱۹۳۶ با استودیوی یونیورسال قرارداد بست و نخستین کارش بازی در سریال Secret Agent X-9 (۱۹۳۷) بود. بلافاصله پس از آن، برای نقشی مهم در فیلم The Road Back (۱۹۳۷) ساخته جیمز ویل انتخاب شد؛ دنباله‌ای بر All Quiet on the Western Front (۱۹۳۰). او در چند فیلم دیگر از یونیورسال نیز ظاهر شد، از جمله Trouble at Midnight (۱۹۳۷)، Air Devils (۱۹۳۸)، Nurse from Brooklyn (۱۹۳۸) و The Jury's Secret (۱۹۳۸).

با آغاز جنگ جهانی دوم، بلیک به نیروی دریایی ایالات متحده پیوست و در جبهه‌های اطلس و آرام خدمت کرد. پس از پایان خدمت، به دلیل مشکل اعتیاد به الکل در یکی از بیمارستان‌های نیروی دریایی بستری شد. با کمک یک کشیش کاتولیک به جمع معتادان گمنام (AA) پیوست و در سال ۱۹۴۶ در تأسیس نخستین گروه این انجمن برای فعالان صنعت سینما نقش داشت.

بلیک در سال ۱۹۴۶ به بازیگری بازگشت و در دهه ۱۹۵۰ به‌طور پیوسته در نقش‌های مکمل و کوتاه فعالیت کرد. او بیش از همه به‌خاطر بازی در Sunset Blvd. (۱۹۵۰) و High Noon (۱۹۵۲) شناخته می‌شود. در «خیابان غروب»، نقش نخستین مسئول مالی را بازی کرد که برای ضبط ماشین ویلیام هولدن می‌آید، و در «هنگامه ظهر»، نقش گیلیس، صاحب سالن سالون، را داشت که گری کوپر به او مشت می‌زند.

با گسترش تلویزیون، بلیک در وسترن‌ها، درام‌های جنایی و کمدی‌های متعددی به ایفای نقش پرداخت. او در سریال تلویزیونی The Pride of the Family (۱۹۵۳) یکی از بازیگران ثابت بود و در سریال Yancy Derringer (۱۹۵۸) نقش زندانبان مهربان داستان را به‌طور منظم تکرار کرد.

آخرین نقش او، نقش نگهبان امنیتی موزه در فیلم Time After Time (۱۹۷۹) بود که به دلیل ابتلا به آمفیزم مجبور به بازنشستگی شد. بلیک تا پایان عمر خود در سال ۱۹۸۲ به کمک به دیگر اعضای انجمن معتادان گمنام ادامه داد.