لاندو بوزانکا

جرلاندو بوزانکا (Gerlando Buzzanca) که با نام هنری لاندو بوزانکا شناخته می‌شود، بازیگر ایتالیایی ژانر کمدی است که در ۲۴ اوت ۱۹۳۵ در پالرمو، سیسیل به دنیا آمد.

بوزانکا در شانزده‌سالگی مدرسه را در پالرمو رها کرد و برای تحقق رؤیای بازیگری به رم رفت. او در سال‌های اولیه برای گذران زندگی به کارهای گوناگونی از جمله پیشخدمتی، اسباب‌کشی و حتی یک نقش کوتاه به‌عنوان برده در فیلم «بن هور» (Ben-Hur) پرداخت.

در طول کارنامهٔ طولانی‌اش، بوزانکا اغلب نقش مرد ایتالیایی مهاجر از جنوب را ایفا می‌کرد؛ مردی که در سال‌های رونق اقتصادی معجزهٔ ایتالیا به موفقیتی نسبی دست می‌یافت. فیلم‌های او حال‌وهوای دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و گذر دشوار به دههٔ ۱۹۸۰ را بازتاب می‌دهند و بر زندگی روزمره در شهرهایی چون رم، ورونا و میلان تمرکز دارند، زندگی‌ای که میان خوشبختی شخصی و دستاوردهای حرفه‌ای در نوسان است.

او بیشتر در نقش کارمند دون‌پایه‌ای ظاهر می‌شد که با لایه‌ای پررنگ از مردسالاری، به‌عنوان کارمندی سرخورده تلاش می‌کرد تا با مردانگی‌اش، وجود خسته‌کننده‌اش را جبران کند. بوزانکا با فیلم «Il merlo maschio» (مرغ سیاه) به شهرت رسید؛ فیلمی که در فضای فرهنگیِ اُرکستر فیلارمونیک آرنای ورونا، مردی خسته و سرخورده با رفتاری کاندایلیستی، عروس خود را ترغیب می‌کند تا در میانهٔ یکی از پل‌های ورونا در برابر دیدگان دیگران برهنه ظاهر شود.

برخی منتقدان با نگاهی طنزآلود، بوزانکا را نماد «Homo eroticus» نامیده‌اند؛ موجودی میان Homo erectus و Homo sapiens، که در دههٔ ۱۹۷۰ به دلیل کشمکش با موج فمینیسم در آستانهٔ انقراض قرار گرفت. امروز هرچند کمتر، این تیپ مردانه همچنان در میان مردان ایتالیایی دیده می‌شود.

شهرت بوزانکا در کشورهای خارجی بیشتر از سرزمین مادری‌اش است. در کشورهایی مانند فرانسه، ژاپن، یونان، اسرائیل، اسپانیا و سوئیس، او به‌عنوان نماد بین‌المللی مرد ایتالیایی شهرستانی شناخته می‌شود؛ مردی خوش‌پوش، ساده‌دل و شیطنت‌گر که در نهایت هیچ بهره‌ای از شیطنت‌هایش نمی‌برد.