جیمز تولکان

جیمز تولکان، بازیگر کاراکتری پرشور، مقتدر و ترسناک، با حضور در فیلم و تلویزیون جایگاه ویژه‌ای برای خود دست‌وپا کرد و در نقش‌های مردان خشن و سخت‌کوشهٔ سرسخت شهره شد. جیمز استوارت تولکان در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۱ در کالومت، میشیگان زاده شد. پدرش رالف ام. تولکان، دامدار بود. جیمز در دانشگاه آیووا، کالج کو و کالج شرقی آریزونا تحصیل کرد. پس از یک سال خدمت در نیروی دریایی آمریکا، راهی نیویورک شد و زیر نظر لی استراسبرگ و استلا آدلر در اکتورز استودیو به آموختن بازیگری پرداخت. او با قد کوتاه، سر تراشیده، چشمانی تیز و نافذ، اندامی کوچک اما عضلانی، صدایی خشن و پرطنین و رفتاری تهاجمی، رُک و بی‌پرده، معمولاً در نقش پلیس‌های جدی و بدبین، مقامات خشن و مستبد و تبهکاران خطرناک ظاهر می‌شد.

تولکان از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ وارد عرصهٔ سینما شد و در دو فیلم از سیدنی لومت خوش درخشید: معاون پلیسی عاری از هر گونه مدارا با همجنس‌خواهان در «سرپیکو» (۱۹۷۳) و دادستانی زیرک در «شاهزادهٔ شهر» (۱۹۸۱). او بیش از همه به خاطر نقش جرالد استریکلند، مدیر دبیرستان سمج و پرجنب‌وجوش در سه‌گانهٔ «بازگشت به آینده» شناخته می‌شود. دیگر نقش‌های ماندگارش عبارت‌اند از ناپلئون در «عشق و مرگ» (۱۹۷۵) وودی آلن، افسر سخت‌گیر ارتشی در «بازی‌های جنگ» (۱۹۸۳)، دستیار طناز شهردار رابرت کالپ در «ترک ۱۸۲» (۱۹۸۵)، سروصدایی به نام استینگر در «تاپ گان» (۱۹۸۶)، کارآگاه بداخلاق لابریک در «اربابان جهان» (۱۹۸۷)، حسابدار آرام باند جرایم در «دیک تریسی» (۱۹۹۰) و رئیس تندخوی وسلی اسنایپس در «نقطهٔ جوش» (۱۹۹۳).