اینگرید تولین

اینگرید لیلیان تولین (تلفظ سوئدی: [ˈɪŋːrɪd tɵˈliːn]؛ ۲۷ ژانویه ۱۹۲۶ – ۷ ژانویه ۲۰۰۴) بازیگر سوئدی فیلم بود. تولین در سولتفیو در منطقه اوینگه‌مانلاند در شمال سوئد زاده شد؛ او دختر نانا (نام اصلی لارسون) و آدام تولین، یک ماهیگیر، بود. او در کودکی کلاس‌های باله را دنبال کرد و در سال ۱۹۴۸ به تئاتر سلطنتی دراماتن استکهلم پذیرفته شد. او سال‌های طولانی به‌طور منظم با اینگمار برگمن همکاری کرد؛ از جمله در فیلم‌های «توت‌های وحشی» (۱۹۵۷)، «ساحره» (۱۹۵۸، که در آن با لباس پسرانه بازی کرد)، «نور زمستانی» (۱۹۶۲)، «سکوت» (۱۹۶۳) و «فریادها و نجواها» (۱۹۷۲) حضور داشت. او در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۵۸ جایزه بهترین بازیگر زن را به‌طور مشترک دریافت کرد و در سال ۱۹۶۴، نخستین سال اهدای جایزه، جایزه گولدباگه بهترین بازیگر زن را برای بازی در «سکوت» از آن خود کرد. او در سال ۱۹۷۴ برنده جایزه دیوید دی دوناتلو شد و در همان سال نامزد جایزه بفتا نیز شد. در سال ۱۹۸۰ ریاست هیئت داوران سی‌امین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را بر عهده داشت. او بیش از ۳۰ سال، تا سال ۱۹۸۹، با هری شاین، بنیان‌گذار مؤسسه فیلم سوئد، ازدواج کرده بود، هرچند سال‌ها پیش از جدایی به‌طور جداگانه زندگی می‌کردند. او در اوایل دهه ۱۹۶۰ آپارتمانی در پاریس، فرانسه، و چند سال بعد خانه‌ای ساحلی در سن فلیچه چیرچئو خرید. در سال ۱۹۷۰ ساکن ساکروفانو در ایتالیا شد و ۳۴ سال در آنجا زندگی کرد. او برای درمان پزشکی به سوئد بازگشت و بعدها در ۲۰ روز پیش از ۷۸ سالگی‌اش بر اثر سرطان در استکهلم درگذشت.