حسین سبزیان

حسین سبزیان مردی ایرانی بود که بیش از هر چیز به‌خاطر نقش‌آفرینی در مستند-داستانی «نمای نزدیک» ساختهٔ عباس کیارستمی در سال ۱۳۶۹ شناخته می‌شود؛ فیلمی که در شمار آثار ماندگار تاریخ سینمای ایران جای دارد. در سال ۱۳۶۸، سبزیان خانواده‌ای کم‌بضاعت را فریب داد و خود را به‌جای فیلمساز شناخته‌شدهٔ ایرانی، محسن مخملباف، جا زد؛ ماجرایی که بعدها دستمایهٔ همان فیلم شد.

او که گفته می‌شود حدود سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۳ خورشیدی زاده شده، در دوران کودکی در اصفهان زندگی می‌کرد؛ جایی که ماه‌ها از مدرسه گریخت تا پای فیلم‌ها بنشیند و در نهایت از سوی مدرسه تنبیه شد. عشق به سینما از همان سال‌ها مسیر زندگی‌اش را شکل داد؛ او بعدها به‌عنوان کارگر چاپخانه و فیلم‌دوستی بیکار و تهیدست توصیف شد. در جوانی چند فیلم آماتوری ساخت و حتی به ضبط فیلم‌های عروسی روی آورد، اما هرگز نتوانست پولی برای ادامهٔ راه سینماگری فراهم کند. در اواخر دههٔ ۱۳۶۰ بیکار شد و نهایتاً در سال ۱۳۶۸، پس از انتشار گزارشی در یک مجله، کیارستمی با او آشنا شد و محاکمه‌اش را به تصویر کشید. سبزیان مدت کوتاهی زندانی شد و پس از آن، خانوادهٔ شاکی از روی درک عشق او به سینما، از شکایت خود گذشت کردند.

اگرچه «نمای نزدیک» او را به چهره‌ای افسانه‌ای در میان سینمادوستان بدل کرد، اما سال‌های پس از اکران فیلم با افسردگی عمیق و احساس طردشدگی عمومی برایش همراه بود. در سال‌های واپسین عمر، با فروش دی‌وی‌دی‌های قاچاق در ایستگاه‌های اتوبوس تهران امرار معاش می‌کرد. او به بیماری آسم مزمن مبتلا بود و در مسیر قراری تازه با کیارستمی، در میانهٔ ازدحام مترو بر اثر ایست تنفسی از هوش رفت و به کما رفت. پس از ۱۰۲ روز، در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۶ (هفتم مهر ۱۳۸۵) و در ۵۲ سالگی درگذشت.