فردریک فارست

فردریک فنبور فارست جونیور (۲۳ دسامبر ۱۹۳۶ – ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳) بازیگر آمریکایی بود. او به‌عنوان یکی از چهره‌های جنبش هالیوود نوین شناخته می‌شد و بیش از همه برای همکاری‌هایش با کارگردان فرانسیس فورد کاپولا شهرت داشت؛ از جمله نقش‌های برجسته‌اش می‌توان به «مکالمه» (۱۹۷۴)، «اکنون آخرالزمان» (۱۹۷۹)، «یکی از دل» (۱۹۸۲) و «تاکر: مرد و رویایش» (۱۹۸۸) اشاره کرد. وی برای بازی در نقش هیوِستن دایر در فیلم موزیکال-درام «رز» (۱۹۷۹) نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.

فارست نخستین‌بار با ایفای نقش در فیلم «وقتی افسانه‌ها بمیرند» (۱۹۷۲) توجه عمومی را به خود جلب کرد و برای همین نقش، نامزد دریافت گلدن گلوب امیدوارکننده‌ترین تازه‌وارد شد. دیگر آثار سینمایی او عبارت‌اند از «شکست‌های میزوری» (۱۹۷۶)، «همِت» (۱۹۸۲)، «دختر درّه‌ای» (۱۹۸۳)، «دو جِیک» (۱۹۹۰)، «سقوط» (۱۹۹۳) و «همه‌ی مردان رئیس» (۲۰۰۶)، و همچنین مجموعه‌های تلویزیونی «خیابان بیست‌ویک جامپ»، «کبوتر تنها» و «بچه‌ها».