فرانک فینلی

فرانک فینلی برای بازی در نقش ایاگو در فیلم اتللو (۱۹۶۵) ساخته‌ی استوارت برج، که براساس اجرای لارنس الیویه روی صحنه شکل گرفته بود، نامزد جایزه‌ی اسکار، گلدن گلوب و بفتا شد و جایزه‌ی بهترین بازیگر مرد جشنواره‌ی فیلم سن‌سباستین را نیز از آن خود کرد.

او بعدها تصویر ماندگار پورتوس، یکی از تفنگداران آلماناردو دوما، را در سه فیلم به کارگردانی ریچارد لستر روی پرده‌ی سینما آورد: سه تفنگدار (۱۹۷۴)، چهار تفنگدار (۱۹۷۵) و بازگشت تفنگداران (۱۹۸۹). از دیگر فیلم‌های او می‌توان به روز طولانی‌ترین، دوندهای تنها در دوردست به کارگردانی تونی ریچاردسون، مولی مگوایرز به کارگردانی مارتین ریت، قتل به‌حکم قانون به کارگردانی باب کلارک، بازگشت سرباز به کارگردانی آلن بریجز (که نامزدی بفتا را برایش به ارمغان آورد)، گنجشک به کارگردانی فرانکو زفیرلی، رؤیای جوزف لیس به کارگردانی اریک استایلز، و در سال‌های پایانی فعالیتش، پیانیستساز رمون پولانسکی و اظهارنامه به کارگردانی نورما جیویسون اشاره کرد.

فینلی در تلویزیون نیز حضوری گسترده داشت و دو بار جایزه‌ی بفتا گرفت: یک‌بار برای مرگ آدولف هیتلر (در نقش هیتلر، به کارگردانی رکس فرکین)، و بار دیگر برای ماجراهای دون کیشوت (در نقش سانچو پانزا، در مقابل رکس هریسون، به کارگردانی آلوین راکاف). از دیگر آثار تلویزیونی او می‌توان به دسته‌ای از سیم‌های خاردار و دسته‌ای دیگر از سیم‌های خاردار، خیابان چرینگ کراس ۸۴ و مجموعه‌ی تحسین‌شده‌ی گناهان اشاره کرد. فینلی که زاده‌ی فارن‌ورث در لانکاشر بود، پیش از آنکه بورسیه‌ی سر جیمز نات را از آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی لندن (رادا) دریافت کند، فعالیت حرفه‌ای خود را روی صحنه آغاز کرده بود. او پس از آن با گروه‌های تئاتری در لندن و برادوی به کار پرداخت.

در فهرست افتخارات سال نو ۱۹۸۴، لقب فرمانده‌ی امپراتوری بریتانیا (CBE) به او اعطا شد و در فوریه‌ی همان سال، این نشان را از دست ملکه دریافت کرد.