دان بِدو

دونالد تی. بدو (۱۰ ژوئیه ۱۹۰۳ – ۱۹ ژانویه ۱۹۹۱) بازیگر کاراکتری اهل آمریکا بود. او در پیتسبرگ، پنسیلوانیا به دنیا آمد و فرزند دن بدو، خواننده‌ی کلاسیک اهل ولز، و همسرش مری بود. بدو دانشنامه‌ی لیسانس و فوق‌لیسانس خود را از دانشگاه سینسیناتی گرفت و سه سال به تدریس زبان انگلیسی پرداخت.

بدو پس از یک دهه فعالیت در تئاتر و بازی در نقش‌های کوتاه فیلم‌ها، از اواخر دهه‌ی ۱۹۳۰ به نقش‌های پررنگ‌تری در سینما رسید و معمولاً در نقش روزنامه‌نگاران پرحرف و امثال آن‌ها ظاهر می‌شد. فعالیت حرفه‌ای‌اش با آغاز جنگ جهانی دوم و خدمتش در نیروی هوایی ارتش ایالات متحده متوقف شد؛ جایی که در نمایش نیروی هوایی «پیروزی بال‌دار» به ایفای نقش پرداخت.

بدو پس از پایان جنگ به سینما بازگشت و در نقش‌های کوچک به کارش ادامه داد. او هر از گاهی در کمدی‌های کوتاه، به‌ویژه در فیلم‌های کوتاهِ سه ابله، مانند «سه آدم ساده» و «تو، نازی کثیف!» نیز بازی می‌کرد.

بدو در بیش از ۲۵۰ فیلم سینمایی حضور داشت. او در مجموعه‌ی کمدی شبکه‌ی ای‌بی‌سی «صد سال دوم» نقش آقای تولیور را ایفا کرد و در سریال «زندگی با پدر» شبکه‌ی سی‌بی‌اس نیز در میان بازیگران بود. بدو در ده‌ها برنامه‌ی تلویزیونی نیز حضور یافت. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او چهار بار در «تفنگ دارم – سفر می‌کنم»، سه بار در «پلیس»، سه بار در «ماوریک»، سه بار در «لارامی»، سه بار در «لَسی» و سه بار در «پری میسون» (از جمله در قسمت «پرونده‌ی ساعت دفن‌شده» در سال ۱۹۵۸) به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در مجموعه‌های مختلفی چون «اسکای کینگ» به همراه کربی گرنت، «آلاسکایی‌ها» (ای‌بی‌سی/وارنر برادرز) با راجر مور، ماجراجویی «حرکت مستقیم» ای‌بی‌سی با برایان کلی و جان اشلی، وسترن «مرد بلندقد» شبکه‌ی ان‌بی‌سی با بری سالیوان و کلو گولاگر، سیت‌کام «پیت و گلادیس» شبکه‌ی سی‌بی‌اس با هری مورگان و کارا ویلیامز، و درام «به راه من بیا» شبکه‌ی ای‌بی‌سی با ژن کلی به نقش‌آفرینی پرداخت. او در نخستین مجموعه‌ی دیوید جنسن، یعنی درام جنایی «ریچارد دایموند، کارآگاه خصوصی» نیز مهمانِ ویژه بود. بدو در دهه‌ی ۱۹۵۰ در چند قسمت از «شوالیه‌ی تنها» نیز ظاهر شد.

بدو در قسمت «بلک بارت پی‌او۸» از مجموعه‌ی آنتولوژی وسترن «روزهای دث ولی» (۱۹۵۴) به میزبانی استنلی اندروز، نقش یاغی بلک بارت را بازی کرد. در این داستان، بلک بارت به‌عنوان معلم مدرسه‌ی پیشینی با ظاهری خوش‌پوش و شیفته‌ی شعر تصویر می‌شود که پس از اینکه نخستین دزدی‌اش به‌صورت شوخی سود سرشاری به همراه می‌آورد، به سرقت از مرحله‌ی دلیجان روی می‌آورد. کارآگاهان «ولز فارگو» در نهایت از طریق نشان لباس‌ها او را شناسایی و ردگیری می‌کنند. صاحب‌خانه‌اش، وینونا وب (هلن براون)، نیز با عشقی نافرجام در تعقیب اوست. بلک بارت شش سال در زندان ماند و پس از آن دیگر خبری از او به گوش نرسید.

بدو در فصل ۱۹۷۰–۱۹۷۱ مجموعه‌ی «پرستار بچه و استاد» شبکه‌ی ای‌بی‌سی، چهار بار – که در سه مورد در نقش آقای تچر – ظاهر شد. در سال ۱۹۸۴، آخرین حضور تلویزیونی خود را در نقش کریس، در مجموعه‌ی «راه بهشت» شبکه‌ی ان‌بی‌سی به کارگردانی و بازی مایکل لاندون و ویکتور فرنچ رقم زد.