دینو ریزی

دینو ریزی (۲۳ دسامبر ۱۹۱۶ – ۷ ژوئن ۲۰۰۸) فیلم‌ساز ایتالیایی بود که در کنار ماریو مونیچلی، لوئیجی کومنچینی، نانی لوی و اتوره اسکولا به‌عنوان یکی از استادان «کمدی ایتالیایی» شناخته می‌شود. او در میلان به دنیا آمد.

ریزی فعالیت سینمایی‌اش را به‌عنوان دستیار کارگردان در کنار چهره‌هایی مانند ماریو سولداتی و آلبرتو لاتوادا آغاز کرد و بعدها خود به کارگردانی روی آورد. او نخستین فرصت‌های بازیگری را در اختیار ستارگانی چون سوفیا لورن و ویتوریو گاسمن گذاشت. فیلم «گنج سن‌جنارو» ساختهٔ ۱۹۶۶ او در پنجمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مسکو شرکت داشت و موفق به دریافت جایزهٔ نقره‌ای شد.

از مهم‌ترین آثار پرفروش او می‌توان به «فقیر اما خوش‌سیما» (Poveri ma belli) و دو دنباله‌اش که خود او کارگردانی‌شان کرد، «زندگی دشوار» (Una vita difficile)، «زندگی آسان» (Il sorpasso)، «هیولاها» (I Mostri) – که با نام‌های «اپیات ۶۷» و «۱۵ رم» نیز شناخته می‌شود – و «عطر زن» (Profumo di Donna) اشاره کرد؛ فیلم آخر بعدها در سال ۱۹۹۲ توسط مارتین برست و با بازی آل پاچینو بازسازی شد.

در سال ۲۰۰۲، ریزی به‌پاس یک عمر فعالیت هنری، جایزهٔ شیر طلایی افتخاری جشنوارهٔ فیلم ونیز را دریافت کرد. دو فیلم او، «Il giovedì» و «Il commissario Lo Gatto»، در بخش بازنگری کمدی ایتالیایی در شصت‌وهفتمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمدند.

ریزی در ۷ ژوئن ۲۰۰۸ در منزلش در رم درگذشت. او در زمان مرگ ۹۱ سال داشت و دو فرزندش، کلاودیو و مارکو (کارگردان)، از او به یادگار ماندند.