آرتور پن

آرتور هیلر پن (۲۷ سپتامبر ۱۹۲۲ – ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۰) فیلمساز، کارگردان تئاتر و تهیه‌کننده آمریکایی بود. او سه بار نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد و یک بار برنده جایزه تونی شد. از دیگر افتخارات او می‌توان به نامزدی جایزه بفتا، یک جایزه گلدن گلوب و دو نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده اشاره کرد.

پن ابتدا به‌عنوان کارگردان تئاتر شناخته شد و برای کارگردانی نمایش «معجزه‌گر» جایزه تونی بهترین کارگردانی نمایش را از آن خود کرد. او با اقتباس سینمایی همین نمایش در سال ۱۹۶۲، تحسین مشابهی به دست آورد و نخستین نامزدی اسکار خود را کسب کرد. فیلم «بونی و کلاید» (۱۹۶۷) او را به‌عنوان کارگردانی شناساند که با تزریق روحیه فرهنگ مخالف به درام جنایی زندگی‌نامه‌ای، آغازگر جنبش هالیوود نو محسوب می‌شود. او با کمدی «رستوران آلیس» (۱۹۶۹) و وسترن بازنگرانه‌ «مرد بزرگ کوچک» (۱۹۷۰) نیز موفقیت انتقادی و تجاری مشابهی به دست آورد؛ فیلم‌هایی که بازتاب همان روحیه بودند.

از دیگر آثار شاخص پن می‌توان به نئو نوآر «حرکات شبانه» (۱۹۷۵) و وسترن بازنگرانه «شکست‌های میزوری» (۱۹۷۶) اشاره کرد. در دهه ۱۹۹۰، او به کارگردانی و تهیه‌کنندگی تئاتر و تلویزیون بازگشت و از جمله به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی مجموعه پلیسی «قانون و نظم» فعالیت کرد.