آلن ادوال

یوهان آلن ادوال (۲۵ اوت ۱۹۲۴ – ۷ فوریه ۱۹۹۷) بازیگر، کارگردان، نویسنده، آهنگساز و خوانندهٔ سوئدی بود که بیش از همه به واسطهٔ نقش‌های کوچکش در برخی فیلم‌های اینگمار برگمان، از جمله فانونی و الکساندر (1982)، در خارج از سوئد شناخته می‌شود. او در کشورهای اسکاندیناوی با بازی در شخصیت‌های دوست‌داشتنیِ چندین اقتباس سینمایی و تلویزیونی از داستان‌های کودکانهٔ آسترید لیندگرن به شهرت رسید. ادوال از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ در آکادمی تئاتر سلطنتی استکهلم تحصیل کرد و در طول دوران کاری طولانی‌اش در بیش از ۴۰۰ اثر به ایفای نقش پرداخت. او در دهمین دورهٔ جوایز گولدباگه در سال ۱۹۷۴، جایزهٔ بهترین بازیگر را برای نقش آنتون سوئنسون، پدر کم‌طاقت امیل، در فیلم امیل و خوکچه به دست آورد.

فیلم «آکه و دنیایش» به کارگردانی او در سال ۱۹۸۴ در چهاردهمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد.

ادوال در ترانه‌هایی که خودش می‌نوشت، اغلب به نقد بی‌عدالتی‌های اجتماعی می‌پرداخت. موسیقی‌اش یادآور سبک فولکلور است و معمولاً با همراهی ویولن و آکاردئون اجرا می‌شد. او جایزهٔ گرمی سوئد را پس از مرگش در سال ۲۰۰۶ دریافت کرد.

ادوال همچنین مالک تئاتری در استکهلم به نام «تئاتر برونس‌گاتان فیورا» بود که آن را در سال ۱۹۸۶ خرید و تا زمان مرگش بر اثر سرطان پروستات در سال ۱۹۹۷ آن را اداره کرد. این تئاتر اکنون توسط مارتینا مونتلیوس، دختر کریستینا لونگ، مدیریت می‌شود. او پدر عکاس متیاس ادوال و کارگردان تئاتر، بازیگر و نوازندهٔ مونس ادوال (۲۰۱۶–۱۹۶۰) بود. ارلاند یوسفسون، همکار بازیگرش، پس از درگذشت او در روزنامهٔ اکسپرسن نوشت: «او آدم عجیبی بود. اما، لعنتی، توانست این عجیب بودن را به شکلی جهان‌شمول بروز دهد!»