آلیسون دودی

آلیسون دودی در سال ۱۹۶۶ در دوبلین و در یک خانواده‌ی مرفه به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند از سه فرزند خانواده بود. او در مدرسه‌ای مذهبی درس خواند و همان‌جا به هنر علاقه‌مند شد. بعدها در کالج ملی هنرهای زیبای دوبلین ادامه‌ی تحصیل داد، اما به دلیل بی‌انگیزگی، با گرفتن یک سال مرخصی آن‌جا را ترک کرد. در همین دوره، وقتی در کافه‌ای با دوستانش نشسته بود، عکاسی از او پرسید که آیا به مدلینگ علاقه دارد یا نه. او که به پول توجیبی نیاز داشت، پذیرفت. مدلینگ هم سرگرم‌کننده و هم پردرآمد بود و خیلی زود حرفه‌ای شد. قراردادهای مدلینگش او را به سراسر جهان برد تا این‌که روزی کارگردانی دیدش و به جای مدلینگ، بازیگری پیشنهادش داد. در ۱۹ سالگی به لندن فرستاده شد و خیلی زود در تست بازیگری فیلم جیمز باند «چشم‌اندازی برای یک کشتن» (۱۹۸۵) پذیرفته شد. او آن‌قدر به بازیگری علاقه‌مند شد که همین مسیر را ادامه داد. پس از اولین فیلمش، در چند درام تلویزیونی در لندن و دوبلین نقش‌آفرینی کرد، اما نقطه‌ی عطفش زمانی رسید که برای نقش دکتر السا اشنایدر، زن اغواگر اتریشی در «ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی» (۱۹۸۹) انتخاب شد. ظاهراً استیون اسپیلبرگ و جرج لوکاس تحت تأثیر حس شوخ‌طبعی و شباهتش به گریس کلی قرار گرفتند. پس از ایندیانا جونز که او را به هالیوود و آمریکا معرفی کرد، به‌جای سیبل شپرد به عنوان چهره‌ی تبلیغاتی L'Oréal انتخاب شد. بعد از آن، در چند فیلم B در آمریکا بازی کرد، اما در مقطعی دلتنگ ایرلند شد و به دوبلین بازگشت. در سال ۱۹۹۴، برای گذراندن وقت بیشتر با وارث رسانه‌ای گاوین اوریلی، کارش را متوقف کرد؛ آن‌ها دو سال با هم نامزد بودند و در ۱۹۹۶ ازدواج کردند و بعدها صاحب دو فرزند شدند. در سال ۲۰۰۲، برای بازی در کمدی «بازیگران» (۲۰۰۳) دعوت شد و دوباره علاقه‌اش به سینما زنده شد. تابستان بعد، با همبازی‌اش پاتریک سویزی در «آلن کوئیترمین و سنگ نیاکان» (۲۰۰۴) جلوی دوربین رفت و از همان زمان دوباره پرکار شد. در سال ۲۰۰۵، او و همسرش از هم جدا شدند و او تصمیم گرفت حرفه‌ی نیمه‌تمامش را از سر بگیرد، اما خیلی زود فهمید که بازگشت به این کار پس از ده سال دوری از دوربین چقدر سخت است. او اخیراً در فیلم کوتاه «کشمکش بنیامین» (۲۰۰۵) به کارگردانی تازه‌وارد جیمز بریز و در سریال شناخته‌شده‌ی بریتانیایی «قتل‌ها در خواب» (۲۰۰۰) بازی کرده است. در مصاحبه‌ای اخیر گفته است که از بازگشت به بازیگری هیجان‌زده است، اما حاضر نیست به خاطر کار هر نقشی را بپذیرد. او مصمم است نقش درست را پیدا کند، اما در عیین حال می‌خواهد کارهای متفاوتی تجربه کند: «از بازی در نقش نازی بداخلاق خسته شده‌ام. دلم می‌خواهد کاری کاملاً متفاوت انجام بدهم.»