لزلی چیونگ

چئونگ کواک-وینگ (به چینی: 張國榮؛ نام انگلیسی: لسی؛ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۶ – ۱ آوریل ۲۰۰۳) خواننده و بازیگر هنگ‌کنگی-کانادایی بود. لسی چیونگ که در هنگ‌کنگ زاده شد، در سال ۱۹۷۱ به بریتانیا رفت و در لیدز ساکن شد و در آنجا برای تحصیل طراحی مد در دانشگاه ثبت‌نام کرد. او پس از پایان تحصیلاتش به هنگ‌کنگ بازگشت و در سال ۱۹۷۷ در یک مسابقه خوانندگی آماتور، «مسابقه موسیقی آسیایی ATV»، شرکت کرد و مقام دوم را به دست آورد. سال بعد، اولین آلبوم خود با عنوان «رویاها را دوست دارم» (I Like Dreaming) را منتشر کرد. او به‌زودی در تلویزیون حضور پیدا کرد و خیلی سریع نخستین نقش سینمایی‌اش را در فیلم «رویاهای عاشقانه‌ی اتاق سرخ» (۱۹۷۸) – یک فیلم اروتیک – ایفا کرد؛ فیلمی که خود چیونگ بعدها آن را «فاجعه‌ای شرم‌آور» توصیف کرد.

در طول ۲۶ سال فعالیت حرفه‌ای‌اش از ۱۹۷۷ تا زمان مرگ، چیونگ بیش از ۴۰ آلبوم موسیقی منتشر کرد و در ۵۶ فیلم بازی کرد. او یکی از برجسته‌ترین پیشگامانی بود که در دهه ۱۹۸۰ هویت کانت‌پاپ را شکل داد. آلبوم‌های استودیویی او «رمانس تابستانی» (۱۹۸۷) و «محبوب‌ترین» (۱۹۹۵)، هر کدام بیش از ۳۰۰ هزار نسخه فروختند و در شمار پرفروش‌ترین آلبوم‌های تاریخ این منطقه قرار دارند. چیونگ علاوه بر موسیقی، با فیلم‌هایی چون «فردایی بهتر» (۱۹۸۶) و «داستان روح چینی» (۱۹۸۷) به شهرتی فراگیر در سراسر آسیا دست یافت. او در سال ۱۹۹۱ برای بازی در فیلم «روزهای سرکشی» (۱۹۹۰) برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم هنگ‌کنگ شد. تلاش‌های او در عرصه بازیگری در دهه ۱۹۹۰، به‌ویژه برای ایفای نقش‌های کوئیر در فضای محافظه‌کار آن سال‌های سینما، مورد توجه قرار گرفت؛ او یکی از معدود بازیگران هنگ‌کنگی بود که حاضر به پذیرش نقش‌های همجنس‌خواهانه – مانند فیلم «با هم خوشبخت» ساخته وانگ کاروای – یا بازی در نقش یک خواننده اپرای دگرباش در فیلم «خداحافظی معشوقه‌ام» ساخته چن کایگه شد؛ فیلمی که در سال ۱۹۹۳ برنده نخل طلای جشنواره کن شد. لسی چیونگ در ۱ آوریل ۲۰۰۳، در سن ۴۶ سالگی، با پریدن از طبقه بیست‌وچهارم هتل ماندارین اورینتال هنگ‌کنگ به زندگی خود پایان داد. او در یادداشتی که از خود به جا گذاشت، نوشته بود که از افسردگی رنج می‌برده است.