کریستوفر لوید

کریستوفر آلن لوید (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۳۸) بازیگر آمریکایی است. او از دههٔ ۱۹۶۰ در تئاتر، سینما و تلویزیون فعالیت کرده و بیش از همه برای نقش دکتر امت «داک» براون در سه‌گانهٔ بازگشت به آینده (۱۹۸۵–۱۹۹۰) و نقش جیم ایگناتوسکی در مجموعهٔ کمدی تاکسی (۱۹۷۸–۱۹۸۳) شناخته می‌شود، که برای همین مجموعه دو جایزهٔ امی به دست آورد.

لوید در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در تئاترهای شمال شرقی آمریکا شناخته شد و جایزه‌های دریم‌دسک و اوبی را از آن خود کرد. نخستین حضور سینمایی‌اش در فیلم «دیوانه‌ای از قفس پرید» (۱۹۷۵) بود. پس از آن در نقش‌های ماندگاری چون فرمانده کروگ در «پیشتازان فضا ۳: جست‌وجوی اسپاک» (۱۹۸۴)، پروفسور پلام در «سرنخ» (۱۹۸۵)، قاضی دووم در «چه کسی راجر رابیت را فریب داد؟» (۱۹۸۸)، عمو فستر در «خانوادهٔ آدامز» (۱۹۹۱) و دنباله‌اش «ارزش‌های خانوادگی آدامز» (۱۹۹۳)، سوئیچ‌بلید سم در «شیطنت‌باز دنیس» (۱۹۹۳)، آقای گودمن در «پیرانیای سه‌بعدی» (۲۰۱۰)، بیل کراولی در «من یک قاتل زنجیره‌ای نیستم» (۲۰۱۶) و دیوید منسِل در «هیچ‌کس» (۲۰۲۱) ظاهر شد.

او سومین جایزهٔ امی خود را برای حضور مهمانش در سال ۱۹۹۲ در نقش الیستر دیمپل در سریال «جاده‌ای به سوی اونلی» به دست آورد و برای بازی در «بیست دلار» (۱۹۹۳) جایزهٔ ایندیپندنت اسپیریت را برد. لوید کارهای دوبلهٔ فراوانی هم در کارنامه دارد، از جمله مرلاک در «فیلم داک‌تیلز: گنج چراغ گمشده» (۱۹۹۰)، گریگوری راسپوتین در «آناستازیا» (۱۹۹۷)، هکر در مجموعهٔ کودکانهٔ «سایبرچیس» (۲۰۰۲ تاکنون) که نامزدی جایزهٔ امی روز را برایش به همراه داشت، و هیزم‌شکن در مینی‌سریال کارتون نت‌ورک «آن سوی دیوار باغ» (۲۰۱۴).