کارل ساگن

کارل ادوارد ساگن (۹ نوامبر ۱۹۳۴ – ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶) اخترشناس، کیهان‌شناس، اخترفیزیک‌دان، اخترزیست‌شناس، نویسنده و مروج علم آمریکایی بود که بیش از هر چیز برای نقش برجسته‌اش در شناساندن علم به عموم مردم شناخته می‌شود. او یکی از پیشگامان جدی پژوهش درباره حیات فرازمینی بود و در آزمایش‌هایی نشان داد که تابش می‌تواند از مواد شیمیایی ساده، آمینواسید بسازد. ساگن نخستین پیام‌های فیزیکی ارسالی به فضا را طراحی کرد: لوح‌های پایونیر و صفحه طلایی وویجر، پیام‌هایی جهان‌شمول که در صورت یافتن‌شان توسط هوش فرازمینی، قابل درک بودند. او همچنین فرضیه اکنون پذیرفته‌شدهٔ دمای سطحی بسیار بالای زهره ناشی از اثر گلخانه‌ای را مطرح و محاسبه کرد.

ساگن بیش از ۶۰۰ مقاله و یادداشت علمی منتشر کرد و نویسنده، هم‌نویسنده یا ویراستار بیش از ۲۰ کتاب بود. از جمله کتاب‌های عمومی پرفروش او می‌توان به اژدهایان عدن، مغز بروکا و نقطه آبی کم‌رنگ اشاره کرد. او همچنین راوی و هم‌نویسنده مجموعه تلویزیونی تحسین‌شده «کیهان: سفری شخصی» (۱۹۸۰) بود که پربیننده‌ترین مجموعه در تاریخ تلویزیون عمومی آمریکا به شمار می‌رود و دست‌کم توسط ۵۰۰ میلیون نفر در ۶۰ کشور دیده شده است. کتاب «کیهان» نیز در کنار این مجموعه منتشر شد. رمان علمی-تخیلی «تماس» از آثار شناخته‌شدهٔ اوست که مبنای فیلمی به همین نام در سال ۱۹۹۷ قرار گرفت.

توضیح بالا برگرفته از مقالهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ کارل ساگن است که تحت مجوز CC-BY-SA منتشر شده است.