چارلز لاتن

چارلز لاتن (۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۱۵ دسامبر ۱۹۶۲) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس انگلیسی-آمریکایی تئاتر و سینما بود. او در آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی لندن آموزش دید و نخستین اجرای حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۲۶ روی صحنه برد. در ۱۹۲۷، در نمایشی با الزا لانچستر هم‌بازی شد؛ زنی که تا پایان عمر شریک زندگی و کار او ماند.

لاتن در نقش‌های متنوعی از آثار کلاسیک و مدرن درخشید و در اجراهای شکسپیر در سالن Old Vic تأثیر عمیقی بر جا گذاشت. مسیر حرفه‌ای‌اش او را به برادوی و سپس هالیوود رساند، اما در همین دوره با الکساندر کُردا در ساخت فیلم‌های شاخص بریتانیایی همکاری کرد؛ از جمله «زندگی خصوصی هنری هشتم» که برای بازی در نقش اصلی آن، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. او از هیولاها و آدم‌های نابهنجار تا پادشاهان را روی پرده جان بخشید. از پرفروش‌ترین فیلم‌های لاتن می‌توان به «بارِت‌های خیابان ویمپول»، «شورش در کشتی بانتی»، «راگلزِ رِد گپ»، «مهمان‌سرای جامائیکا», «گوژنشین نوتردام» و «ساعت بزرگ» اشاره کرد. در سال‌های پایانی فعالیتش به کارگردانی تئاتر روی آورد و آثاری مانند «محاکمه دادگاهی شورش کِین» و «دون ژوان در دوزخ» اثر جرج برنارد شاو را روی صحنه برد که در دومی خودش نیز نقش‌آفرینی کرد. او یک فیلم سینمایی نیز کارگردانی کرد: دلهره‌آور «شبِ شکارچی».

دنیل دی-لوئیس از لاتن به‌عنوان یکی از الهام‌بخش‌هایش یاد کرده و گفته است: «او احتمالاً بزرگ‌ترین بازیگر سینما در آن دوره بود. چیزی بسیار خارق‌العاده در او وجود داشت. سخاوتش به‌عنوان یک بازیگر، او تمام وجودش را وقف کارش می‌کرد. به‌عنوان بازیگر، واقعاً نمی‌توانی چشمت را از او برداری.»