متیو لیلارد

متیو لین لیلارد (زادهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۰) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او فعالیت سینمایی‌اش را با نقش‌هایی در کمدی سیاه «مادر قاتل» (۱۹۹۴) و تریلر جنایی «هکرها» (۱۹۹۵) آغاز کرد. نقطه‌عطف حرفه‌اش ایفای نقش استو مِیکر در فیلم اسلشر «جیغ» (۱۹۹۶) بود که او را به‌عنوان یکی از چهره‌های شاخص ژانر وحشت به جریان اصلی سینما معرفی کرد. پس از آن، در فیلم‌های شناخته‌شده‌ای چون «پانکِ اس‌ال‌سی» (۱۹۹۸)، «او که همه‌چیز دارد» (۱۹۹۹)، «سیزده روح» (۲۰۰۱) و «بدون قایق» (۲۰۰۴) نقش‌آفرینی کرد.

لیلارد نقش نورویل «شَگی» راجرز را در نسخه‌های لایو‌اکشن «اسکوبی‌دو» (۲۰۰۲) و «اسکوبی‌دو ۲: هیولاها آزاد می‌شوند» (۲۰۰۴) بر عهده داشت و پس از بازنشستگی کیسی کِیسِم در سال ۲۰۰۹، صداپیشگی این شخصیت را در چندین انیمیشن بر عهده گرفت. از دههٔ ۲۰۱۰ به بعد، بیشتر در نقش‌های دراماتیک ظاهر شد و در آثاری مانند «فرزندان» (۲۰۱۱)، «مشکلی در کرو» (۲۰۱۲)، «مچ» (۲۰۱۴) و «توئین پیکز: بازگشت» (۲۰۱۷) حضور یافت. او همچنین در مجموعهٔ شبکهٔ NBC یعنی «دختران خوب» (۲۰۱۸–۲۰۲۱) به ایفای نقش پرداخت.

لیلارد بار دیگر با بازی در نقش ویلیام آفتون در فیلم ترسناک «پنج شب در فردی‌ها» (۲۰۲۳) به شهرت گسترده‌ای دست یافت؛ همان سال، هالیوود ریپورتر از بازگشت او به فرهنگ عامهٔ جریان اصلی تمجید کرد. او در دنبالهٔ ۲۰۲۵ این فیلم نیز حضور داشت و در درام فانتزی «زندگی چاک» (۲۰۲۵) و مجموعهٔ تلویزیونی دنیای سینمایی مارول، «دِردویل: تولد دوباره» (۲۰۲۶) نقش‌های مکمل ایفا کرده است.