مایکل جی. فاکس

مایکل اندرو فاکس (زاده ۹ ژوئن ۱۹۶۱) که با نام حرفه‌ای مایکل جی. فاکس شناخته می‌شود، بازیگر کانادایی-آمریکایی است که اکنون بازنشسته شده است. او فعالیت هنری خود را از دهه ۱۹۷۰ آغاز کرد و با ایفای نقش الکس پی. کیتون در سریال کمدی تلویزیونی شبکه NBC، «پیوندهای خانوادگی» (۱۹۸۲ تا ۱۹۸۹)، به شهرت رسید. فاکس بیش از همه برای نقش شخصیت اصلی مارتی مک‌فلای در سه‌گانه سینمایی «بازگشت به آینده» (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰) شناخته می‌شود که با استقبال گسترده تماشاگران و منتقدان روبه‌رو شد. او در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ در فیلم‌های متعددی نقش‌آفرینی کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به «نوجوان گرگ‌نما» (۱۹۸۵)، «راز موفقیت من» (۱۹۸۷)، «تلفات جنگ» (۱۹۸۹)، «دکتر هالیوود» (۱۹۹۱) و «ترسناک‌ها» (۱۹۹۶) اشاره کرد. فاکس بار دیگر به تلویزیون بازگشت و در سریال کمدی شبکه ABC، «شهر هیاهو»، نقش اصلی مایک فلاهرتی را در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ بر عهده داشت.

در سال ۱۹۹۸، فاکس از ابتلای خود به بیماری پارکینسون که در سال ۱۹۹۱ تشخیص داده شده بود پرده برداشت. او از آن پس به یکی از مدافعان یافتن درمان این بیماری تبدیل شد و در سال ۲۰۰۰ بنیاد مایکل جی. فاکس را برای حمایت از پژوهش‌های مرتبط بنیان نهاد. تشدید علائم بیماری، فعالیت‌های او را محدود کرد و همین موضوع باعث شد در حالی که همچنان یک ستاره بزرگ سینما بود، بار دیگر به تلویزیون روی آورد. فاکس همچنان به ایفای نقش‌های مهمان در تلویزیون ادامه داد و از جمله در نقش‌های تکرارشونده در مجموعه کمدی-درام شبکه FX، «نجاتم بده» (۲۰۰۹)، و سریال حقوقی شبکه CBS، «همسر خوب» (۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶)، حضور یافت که با تحسین منتقدان همراه شد. او صداپیشگی نقش‌های اصلی در فیلم‌های «استوارت لیتل» (۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵) و انیمیشن «آتلانتیس: امپراتوری گمشده» (۲۰۰۱) را نیز بر عهده داشت. آخرین نقش مهم او در سریال کمدی شبکه NBC، «نمایش مایکل جی. فاکس» (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴)، رقم خورد. فاکس در سال ۲۰۲۰ به دلیل رو به وخامت رفتن سلامتی‌اش از دنیای بازیگری بازنشسته شد.

فاکس پنج بار برنده جایزه امی ساعات پربیننده، چهار بار برنده جایزه گلدن گلوب، دو بار برنده جایزه انجمن بازیگران سینما و یک بار برنده جایزه گرمی شده است. او در سال ۲۰۱۰ به مقام افسری نشان کانادا دست یافت، در سال ۲۰۰۰ به تالار مشاهیر کانادا و در سال ۲۰۰۲ به پیاده‌روی مشاهیر هالیوود راه یافت. به پاس تلاش‌های او در زمینه یافتن درمان بیماری پارکینسون، در سال ۲۰۱۰ از سوی مؤسسه کارولینسکا مدرک دکترای افتخاری دریافت کرد و در سال ۲۰۲۲ جایزه اسکار افتخاری به او اهدا شد.