فرانسیس فورد کوپولا

فرانسیس فورد کوپولا (متولد ۱۸ آوریل ۱۹۳۹) فیلم‌ساز آمریکایی است. او به‌طور گسترده به‌عنوان یکی از تحسین‌شده‌ترین و تأثیرگذارترین کارگردانان هالیوود شناخته می‌شود. کوپولا نماد نسلی از فیلم‌سازان موسوم به «هالیوود نوین» بود؛ جریانی که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ با ایده‌های غیرمتعارف سر برآورد و قواعد مرسوم سینما را به چالش کشید. جرج لوکاس، مارتین اسکورسیسی، رابرت آلتمن، وودی آلن و ویلیام فریدکین از دیگر چهره‌های شاخص این جریان بودند.

کوپولا در نگارش فیلم‌نامهٔ «پاتون» همکاری کرد و در سال ۱۹۷۰ جایزهٔ اسکار را برای آن دریافت کرد. شهرت کارگردانی او با اکران «پدرخوانده» در سال ۱۹۷۲ به اوج رسید؛ فیلمی که ژانر گانگستری را دگرگون کرد و تحسین همزمان منتقدان و مخاطبان را برانگیخت. این فیلم سه جایزهٔ اسکار به دست آورد که دومین جایزهٔ كوپولا برای بهترین fیلم‌نامهٔ اقتباسی بود و جایگاه او را به‌عنوان یکی از چهره‌های برجستهٔ سینمای آمریکا تثبیت کرد. دنبالهٔ آن، «پدرخوانده: قسمت دوم»، نخستین دنبالهٔ تاریخ سینما شد که اسکار بهترین فیلم را از آنِ خود کرد. این فیلم با استقبالی فراتر از نسخهٔ اول روبه‌رو شد و سه جایزهٔ اسکار برای کوپولا به همراه آورد: بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم. در همین سال، فیلم «گفت‌وگو» با نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کوپولا روی پرده رفت و نخل طلای جشنوارهٔ کن ۱۹۷۴ را از آنِ خود کرد. تجربهٔ بعدی او در مقام کارگردان، «اکنون ناپالم» در سال ۱۹۷۹ بود؛ فیلمی که به‌اندازهٔ تحسین منتقدان برای تصویر زنده و بی‌پیرایه‌اش از جنگ ویتنام، به‌خاطر تولید طولانی و پرفرازونشیبش شهرت یافت و دومین نخل طلای کن را برای او به ارمغان آورد.

اگرچه برخی از آثار کوپولا در دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ با استقبال منتقدان روبه‌رو شد، آثار بعدی او به همان موفقیت انتقادی و تجاری فیلم‌های دههٔ ۱۹۷۰ دست نیافته‌اند.