سیمون آبکاریان

سیمون آبکاریان (زادهٔ ۵ مارس ۱۹۶۲) بازیگر فرانسوی-ارمنی است. او در گنس، در دپارتمان ول-دواز فرانسه و از خانواده‌ای ارمنی‌تبار زاده شد و کودکی‌اش را در لبنان گذراند. سپس به لس‌آنجلس رفت و به گروه تئاتر ارمنی جرالد پاپازیان پیوست. آبکاریان در ۱۹۸۵ به فرانسه بازگشت، در پاریس ساکن شد و در مدرسهٔ بازیگری اکتینگ اینترنشنال به آموختن پرداخت. او بعدها به تئاتر دوسوله‌ایل آریان منوشکین پیوست و در ۱۹۹۳ از آن جدا شد.

در ۲۰۰۱ با نمایش «هیولا روی ماه» نوشتهٔ ریچارد کالینوسکی و کارگردانی ایرینا بروک، که روایتگر زندگی یکی از بازماندگان نسل‌کشی ارمنی‌هاست، به شهرت رسید و برای این نقش جایزهٔ مولر بهترین بازیگر را از آن خود کرد.

نخستین نقش‌های سینمایی‌اش را سدریک کلاپیش به او پیشنهاد داد؛ از جمله در «وقتی گربه نیست» (۱۹۹۶) و «نه موافق، نه مخالف» (۲۰۰۳). او در فیلم «آری» (۲۰۰۴) به کارگردانی سالی پاتر نقش اصلی را ایفا کرد.

از دیگر نقش‌های مهمش می‌توان به مهدی بن‌برکا در تریلر «دیدم که بن‌برکا را کشتند» ساختهٔ سرژ لو پرون، و نیز بازی در «زن بگیر» به کارگردانی رونیت البکتز اشاره کرد که برایش چند جایزهٔ بازیگری به ارمغان آورد. او در ژانرهای گوناگونی چون ماجراجویی «زاینا، سوارکار اطلس»، کمدی «شیطان نیمروز» و فیلم‌های «آرارات» آتوم اگویان، «تقریباً آرام» میشل دوویل و «رویاهای تو» دنی تیبو نیز حضور داشته است.

آبکاریان در فیلم جیمز باند «کازینو رویال» نقش منفی الکس دیمیتریوس، یک پیمانکار دولتی و قاچاقچی اسلحه را بازی کرد. او همچنین صداپیشهٔ شخصیت ابی در نسخهٔ فرانسوی انیمیشن «پرسپولیس» بود. در سال ۲۰۰۷ در تریلر «بازیکنان بد» نیز به ایفای نقش پرداخت.

در سال ۲۰۱۰ در فیلم «ارتش جنایت» به کارگردانی روبر گدیگیان، که خود ارمنی‌تبار و اهل مارسی است، نقش شاعر برجستهٔ ارمنی میساک مانوشیان را بازی کرد. او همچنین در مجموعهٔ تلویزیونی «جاسوسان» شبکهٔ بی‌بی‌سی در نقش داریوش بخشی، کنسول ویژهٔ ایران، ظاهر شد.

آبکاریان به‌خاطر شدت و عمق بازی‌اش و نیز تنوع نقش‌هایی که انتخاب می‌کند شناخته می‌شود.