سالی فیلد

سالی مارگارت فیلد (متولد ۶ نوامبر ۱۹۴۶) بازیگر آمریکایی است. او در طول دوران کاری‌اش جوایز و نامزدی‌های متعددی دریافت کرده است، از جمله دو جایزه اسکار، سه جایزه امی ساعات پربیننده، دو جایزه گلدن گلوب، یک جایزه انجمن بازیگران سینما، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن، و همچنین نامزدی در جایزه تونی و دو نامزدی در جوایز فیلم بفتا.

فیلد کار خود را از تلویزیون آغاز کرد و در مجموعه‌های کمدی «جیجت» (۱۹۶۵–۱۹۶۶)، «راهبه پرنده» (۱۹۶۷–۱۹۷۰) و «دختری با چیزی اضافه» (۱۹۷۳–۱۹۷۴) به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۶۷، در فیلم وسترن «راه غرب» نیز حضور داشت. در سال ۱۹۷۶، با بازی در فیلم تلویزیونی «سیبیل» مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در سریال یا فیلم محدود را از آن خود کرد. اولین حضور سینمایی‌اش به عنوان سیاهی‌لشکر در فیلم «فضانورد» (۱۹۶۲) بود. دوران اوج کار سینمایی‌اش در دهه ۱۹۷۰ رقم خورد؛ زمانی که در فیلم‌هایی مانند «گرسنه نمان» (۱۹۷۶)، «اسموکی و راهزن» (۱۹۷۷)، «قهرمانان» (۱۹۷۷)، «پایان» (۱۹۷۸) و «هوپر» (۱۹۷۸) نقش‌آفرینی کرد. در دهه ۱۹۸۰، دو بار جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای فیلم‌های «نورما ری» (۱۹۷۹) و «جایی در دل» (۱۹۸۴) به دست آورد و در فیلم‌های «اسموکی و راهزن ۲» (۱۹۸۰)، «نبود سوءنیت» (۱۹۸۱)، «مُرده‌بوس» (۱۹۸۲)، «عشق مورفی» (۱۹۸۵)، «مگنولیاهای فولادی» (۱۹۸۹)، «سوپ‌دیش» (۱۹۹۱)، «خانم داوتفایر» (۱۹۹۳) و «فارست گامپ» (۱۹۹۴) نیز حضور یافت.

در دهه ۲۰۰۰، فیلد به تلویزیون بازگشت و با حضور در نقشی تکرارشونده در سریال پزشکی «اورژانس» شبکه NBC، در سال ۲۰۰۱ جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن مهمان در سریال درام را کسب کرد. سال بعد، اولین تجربه‌اش را در تئاتر با نمایش «بُز، یا سیلویا کیست؟» اثر ادوارد آلبی رقم زد. برای ایفای نقش نورا واکر در سریال خانوادگی «برادران و خواهران» شبکه ABC (۲۰۰۶–۲۰۱۱)، جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در سریال درام را دریافت کرد. او در فیلم «لینکلن» (۲۰۱۲) نقش مری تاد لینکلن را بازی کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. همچنین در فیلم‌های «مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز» (۲۰۱۲) و دنباله آن در سال ۲۰۱۴ نقش عمه می را ایفا کرد که نخستین فیلم، پرفروش‌ترین اثف کارنامه‌اش تا آن زمان بود. در سال ۲۰۱۵، در فیلم «سلام، اسم من دوریس» نقش اصلی را بر عهده داشت و نامزد جایزه منتقدان سینما برای بهترین بازیگر زن کمدی شد. در سال ۲۰۱۷، پس از ۱۵ سال غیبت، با احیای نمایش «مجمع شیشه‌ای» اثر تنسی ویلیامز به صحنه تئاتر بازگشت و نامزد جایزه تونی برای بهترین بازیگر زن در نمایشنامه شد. در سال ۲۰۱۴، ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصیب او شد و در سال ۲۰۱۹، نشان مرکز کندی به وی اهدا شد.