ریور فینیکس

ریور جود فینیکس (با نام خانوادگی پیشین باتام؛ ۲۳ اوت ۱۹۷۰ – ۳۱ اکتبر ۱۹۹۳) بازیگر، نوازنده و فعال اجتماعی آمریکایی بود. او در خانواده‌ای سیار و در کنار خواهران و برادرانش، رین، خواکین، لیبرتی و سامر فینیکس، بزرگ شد و تحصیلات رسمی نداشت، اما استعدادی ذاتی در نواختن گیتار داشت و برای امرار معاش در خیابان‌ها می‌نواخت و آواز می‌خواند. فینیکس فعالیت بازیگری خود را از ده‌سالگی با چند تبلیغ تلویزیونی آغاز کرد. نخستین نقش‌های سینمایی‌اش در فیلم علمی‌–ماجراجویی «اکسپلوررز» (۱۹۸۵) رقم خورد و با ایفای نقش در فیلم «کنارم بمان» (۱۹۸۶)، اثری بر اساس داستان کوتاه «جسد» نوشته استیون کینگ، به شهرت رسید. او با بازی در فیلم «فرار ابدی» (۱۹۸۸) در نقش دنی پاپ، پسر والدین تحت تعقیب، و در ۱۸ سالگی نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد و به‌عنوان ششمین نامزد جوان‌تر تاریخ این بخش شناخته شد. در «آیداهوی شخصی من» (۱۹۹۱) نقش مایکل واترز، مرد جوانی که در جست‌وجوی مادر دورافتاده‌اش است، را بازی کرد و تحسین گسترده منتقدان را برانگیخت؛ ایفای این نقش برایش جام ولپی بهترین بازیگر مرد جشنواره ونیز و جایزه بهترین بازیگر مرد انجمن منتقدان فیلم ملی و جایزه اسپیریت بهترین بازیگر مرد را به ارمغان آورد و به دومین برنده جوان تاریخ جایزه نخست تبدیل شد. فینیکس سال‌ها با اعتیاد به هروئین دست‌وپنجه نرم می‌کرد و در ساعات اولیه شب هالووین ۱۹۹۳، در ۲۳ سالگی، در وست هالیوود بر اثر مصرف هم‌زمان کوکائین و هروئین (ترکیبی معروف به «اسپیدبال») و بدون آگاهی از مواد موجود در نوشیدنی‌اش، در باشگاه ویپر روم جان باخت.