رالف فاینز

رالف ناتانیل توییسلتون-وایکهام-فاینز (زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۶۲) بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان انگلیسی است. او جوایز متعددی از جمله جایزهٔ بفتا و جایزهٔ تونی را دریافت کرده و نامزد سه جایزهٔ اسکار، هفت جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده بوده است.

فاینز که در ایپسویچِ سافک به دنیا آمد، در سال ۱۹۸۵ از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد. او که به‌خاطر ایفای نقش‌های شکسپیری شناخته می‌شود، ابتدا در تئاتر ملی سلطنتی درخشید و سپس به کمپانی رویال شکسپیر پیوست. فاینز در سال ۱۹۹۵ با نقش شاهزاده هملت در اجرای دوبارهٔ نمایش «هملت» ویلیام شکسپیر، نخستین حضورش را در برادوی تجربه کرد و جایزهٔ تونی بهترین بازیگر مرد در نمایش را به دست آورد. او بعدها برای بازی در نقش یک شفادهندهٔ دوره‌گرد در نمایش «شفابخش ایمان» اثر برایان فریل نیز نامزد تونی شد.

فاینز نخستین حضور سینمایی‌اش را با نقش هیثکلیف در فیلم «بلندی‌های بادگیر» (۱۹۹۲) تجربه کرد. او برای بازی در فیلم‌های «فهرست شیندلر» (۱۹۹۳)، «بیمار انگلیسی» (۱۹۹۶) و «مجمع کاردینال‌ها» (۲۰۲۴) سه بار نامزد جایزهٔ اسکار شده است. از دیگر آثار او می‌توان به «نمایش پرسش» (۱۹۹۴)، «کلفت در منهتن» (۲۰۰۲)، «باغبان وفادار» (۲۰۰۵)، «در بروژ» (۲۰۰۸)، «کتاب‌خوان» (۲۰۰۸)، «دوشس» (۲۰۰۸)، «مهلکه» (۲۰۰۹)، «هتل بزرگ بوداپست» (۲۰۱۴)، «یک شیرجهٔ بزرگ‌تر» (۲۰۱۵)، «درود بر سزار!» (۲۰۱۶) و «منو» (۲۰۲۲) اشاره کرد.

او با ایفای نقش لرد ولدمورت در مجموعه‌فیلم‌های «هری پاتر» (۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱) و گرت مالوری / ام در فیلم‌های «جیمز باند» (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۱) به شهرت گسترده‌تری رسید. همچنین صداپیشهٔ شخصیت‌هایی در انیمیشن‌های «شاهزادهٔ مصر» (۱۹۹۸)، «والاس و گرومیت: نفرین خرگوشی» (۲۰۰۵)، «کوبو و دو تار» (۲۰۱۶) و «فیلم لگو بتمن» (۲۰۱۷) بوده است. فاینز فیلم‌های «کوریولانوس» (۲۰۱۱) و «زن نامرئی» (۲۰۱۳) را کارگردانی کرد و در آن‌ها بازی نیز داشت. او از سال ۱۹۹۹ سفیر یونیسف بریتانیا است.