رابین ویلیامز

رابین مک‌لورین ویلیامز (۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ – ۱۱ اوت ۲۰۱۴) بازیگر و کمدین آمریکایی بود که به بداهه‌پردازی و خلق شخصیت‌های متنوع شهرت داشت و از بزرگ‌ترین کمدین‌های تاریخ به شمار می‌رود. او برندهٔ یک جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ امی ساعات پربیننده، شش گلدن گلوب، دو جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم و پنج گرمی شد.

ویلیامز فعالیت استندآپ کمدی را در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ در سان‌فرانسیسکو و لس‌آنجلس آغاز کرد و با نقش «مورک» در مجموعهٔ تلویزیونی «مورک و میندی» به شهرت رسید. او برای بازی در «ویل هانتینگ خوب» اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را گرفت و برای فیلم‌های «صبح بخیر، ویتنام»، «انجمن شاعران مرده» و «شاه ماهیگیر» نیز نامزد اسکار شد.

از دیگر آثار شاخص او می‌توان به «پاپای»، «بیداری‌ها»، «هوک»، «خانم داوت‌فایر»، «جومانجی»، «فلاوبر»، «بی‌خوابی»، «عکس یک‌ساعته» و سه‌گانهٔ «شب در موزه» اشاره کرد. او همچنین صداپیشهٔ آثاری چون «علاءالدین»، «ربات‌ها» و «خوش‌قدم» بود.

ویلیامز در اوت ۲۰۱۴ و در ۶۳سالگی در خانه‌اش در کالیفرنیا درگذشت. او به بیماری پارکینسون مبتلا بود و کالبدشکافی، بیماری منتشر اجسام لویی را نشان داد؛ نشانه‌های او با زوال عقل با اجسام لویی همخوانی داشت.