دیوید کارادین

دیوید کارادین (نام تولد: جان آرتور کارادین جونیور؛ ۸ دسامبر ۱۹۳۶ – ۳ ژوئن ۲۰۰۹) بازیگر آمریکایی بود که بیش از همه با نقش‌های رزمی‌اش شناخته می‌شود. او را بیشتر به‌خاطر بازی در سریال تلویزیونی «کونگ‌فو» در دهه ۱۹۷۰ می‌شناسند؛ جایی که نقش کوای چانگ کِین، راهب شائولین صلح‌جو را بازی می‌کرد که در غرب وحشی آمریکا سفر می‌کرد. او همچنین نقش شخصیت اصلی هر دو فیلم «بیل را بکش» را ایفا کرد. کارادین در دو فیلم از مارتین اسکورسیزی، «برتای واگن‌بُر» و «خیابان‌های پایین شهر»، نیز حضور داشت.

دیوید کارادین عضو خانواده بازیگر کارادین بود که فعالیت آن با پدرش، جان کارادین، آغاز شد. جان کارادین با فعالیتی بیش از چهار دهه در تئاتر، تلویزیون و سینما، چه در نقش‌های اصلی و چه فرعی، چهره‌ای شناخته‌شده در دنیای بازیگری بود. دیوید کارادین نیز به‌عنوان بازیگری پرکار در فیلم‌های «بی» شناخته می‌شد و در طول بیش از شش دهه فعالیت حرفه‌ای، در بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد. او برای بازی در «کونگ‌فو» نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب و جایزه امی شد و سه نامزدی دیگر گلدن گلوب نیز برای نقش‌آفرینی در زندگی‌نامه وودی گاتری با عنوان «به‌سوی افتخار» (۱۹۷۶)، مینی‌سریال «شمال و جنوب» (۱۹۸۵) و «بیل را بکش: قسمت دوم» ساخته کوئنتین تارانتینو به دست آورد که برای همین آخری، جایزه سیترن بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرد.

در طول زندگی، کارادین بارها به دلایل مختلف بازداشت و محاکمه شد که اغلب با مصرف مواد مخدر مرتبط بودند. پس از مرگش نیز همچنان فیلم‌هایی از او منتشر شد. این آثار پس از مرگ، در ژانرهای گوناگونی از جمله اکشن، مستند، درام، وحشت، رزمی، علمی‌تخیلی و وسترن قرار داشتند. علاوه بر بازیگری، کارادین کارگردانی و موسیقی را هم تجربه کرد. همچنین، او که از نقش سریال «کونگ‌فو» تأثیر گرفته بود، به آموختن هنرهای رزمی پرداخت. در اول آوریل ۱۹۹۷، ستاره‌ای به نام او بر پیاده‌راه مشاهیر هالیوود نصب شد.

(متن فوق برگرفته از مقاله دیوید کارادین در ویکی‌پدیاست و تحت مجوز CC-BY-SA منتشر شده است.)