دایان لین

دایان کالین لین (زادهٔ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۶۵) بازیگر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او که در نیویورک سیتی به دنیا آمد و بزرگ شد، نخستین بار در ۱۴ سالگی و در فیلم «رمانسی کوچک» به کارگردانی جرج روی هیل در سال ۱۹۷۹ جلوی دوربین رفت. لارنس الیویه که نقشی مهم در این فیلم داشت، از او با عنوان «گریس کلی جدید» یاد کرد.

دو فیلم «خیابان‌های آتش» و «باشگاه پنبه» که می‌توانستند او را به ستاره‌ای بزرگ تبدیل کنند، هم از نظر تجاری و هم از نظر منتقدان شکست خوردند و همین موضوع باعث رکود کاری‌اش شد. پس از یک دوره استراحت، لین با بازی در «شهر بزرگ» و «بانو، مراقب باش» به سینما بازگشت، اما تا سال ۱۹۸۹ و حضور در مینی‌سریال پرطرفدار و تحسین‌شدهٔ «کبوتر تنها» که برای آن نامزد جایزهٔ امی شد، نتوانست دوباره توجه مخاطبان را به خود جلب کند.

تا سال ۱۹۹۹ و بازی در «پیاده‌روی در ماه» بار دیگر مورد توجه قرار گرفت و سال بعد در پرفروش‌ترین فیلم «طوفان کامل» در کنار جرج کلونی و مارک والبرگ به ایفای نقش پرداخت.

عملکرد او در فیلم «وفادار نبود» در سال ۲۰۰۲ با تحسین گستردهٔ منتقدان روبه‌رو شد و جوایز بهترین بازیگر زن فیلم درام را از ساتلایت، انجمن منتقدان فیلم نیویورک و انجمن ملی منتقدان فیلم دریافت کرد. این نقش همچنین نامزدی‌هایی در جوایز اسکار، گلدن گلوب و انجمن بازیگران سینما برای او به همراه آورد. بلافاصله پس از آن، بازی در «زیر آفتاب توسکانی» نیز با تمجید فراوان منتقدان همراه بود. در ادامهٔ آن دهه، او به ترتیب در نقش‌های اصلی فیلم‌های عاشقانه‌ای چون «باید سگ‌ها را دوست داشته باشی» (2005) و «شب‌هایی در رودانته» (2008) و همچنین فیلم‌های مهیجی مانند «مردمان خشن» (2005)، «هالیوودلند» (2006) و «غیرقابل ردیابی» (2008) ظاهر شد.

لین در چهار فیلم به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا حضور داشته است: «بیگانه‌ها»، «ماهی آتشی»، «باشگاه پنبه» و «جک». او همچنین در یک فیلم به کارگردانی همسر کوپولا، النور کوپولا، با عنوان «پاریس می‌تواند صبر کند» بازی کرده است.

از دیگر نقش‌های مهم او می‌توان به ایفای نقش مارتا کنت، مادرخواندهٔ سوپرمن، در فیلم «مرد پولادین» (2013) و حضور در آثار بعدی دنیای سینمایی دی‌سی اشاره کرد. آخرین فیلم او «بگذارید برود» (2020)، یک نئووسترن است.