جیمز کامرون

جیمز فرانسیس کامرون، زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۵۴، فیلم‌ساز کانادایی و یکی از چهره‌های مهم دوران پس از «هالیوود نو» است. او اغلب فناوری‌های نوین را با شیوه‌ای کلاسیک در فیلم‌سازی ترکیب می‌کند. کامرون با نویسندگی و کارگردانی «ترمیناتور» (۱۹۸۴) شناخته شد و سپس با فیلم‌هایی چون «بیگانه‌ها» (۱۹۸۶)، «ورطه» (۱۹۸۹)، «ترمیناتور ۲: روز داوری» (۱۹۹۱)، «دروغ‌های حقیقی» (۱۹۹۴)، «تایتانیک» (۱۹۹۷) و «آواتار» (۲۰۰۹) و دنباله‌هایش به موفقیت بیشتری رسید.

او برای «تایتانیک» جوایز اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین تدوین را دریافت کرد. کامرون از بنیان‌گذاران شرکت‌های لایت‌استورم انترتینمنت، دیجیتال دامین و ارث‌شیپ پروداکشنز است و به‌عنوان کاوشگر مقیم نشنال جئوگرافیک نیز فعالیت دارد. او مستندهای متعددی دربارهٔ اکتشاف اعماق اقیانوس، از جمله «ارواح ورطه» و «بیگانگان اعماق» تهیه کرده است.

کامرون در توسعهٔ فناوری‌های فیلم‌برداری زیر آب، وسایل نقلیهٔ کنترل از راه دور و سامانهٔ دوربین سه‌بعدی دیجیتال فیوژن نقش داشته است. او در سال ۲۰۱۲ با زیردریایی «دیپ‌سی چلنجر» به‌تنهایی به گودال ماریانا، عمیق‌ترین بخش اقیانوس‌های زمین، فرود آمد. فیلم‌های او بیش از ۸ میلیارد دلار در جهان فروش داشته‌اند و «آواتار»، «آواتار: راه آب» و «تایتانیک» در شمار پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ قرار دارند. او همچنین فعال محیط زیست و مدیر چند کسب‌وکار مرتبط با پایداری است.