جک نیکلسون

جان جوزف "جک" نیکلسون (متولد ۲۲ آوریل ۱۹۳۷) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده‌ی بازنشسته‌ی آمریکایی است. او بیش از هر چیز به خاطر بازی در نقش‌های روان‌رنجور و تاریک‌مایه شهرت دارد. نیکلسون در طول دوران کاری‌اش دوازده بار نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار شده و سه بار آن را به خانه برده است: بهترین بازیگر نقش اول مرد برای «دیوانه‌ای از قفس پرید» و «روزی بهتر می‌رسد»، و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای «شرایط مهرورزی». او با والتر برنان رکورددار بیشترین جایزه‌ی اسکار بازیگری در میان مردان است و پس از کاترین هپبورن، در میان همه‌ی بازیگران در رتبه‌ی دوم قرار می‌گیرد.

نیکلسون یکی از دو بازیگری است که در هر دهه، از دهه‌ی ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰، نامزد جایزه‌ی اسکار در شاخه‌ی بازیگری شده است (بازیگر دیگر مایکل کین است). او هفت بار برنده‌ی جایزه‌ی گلدن گلوب شده و در سال ۲۰۰۱ جایزه‌ی مرکز هنرهای نمایشی کندی را دریافت کرده است. در سال ۱۹۹۴، او یکی از جوان‌ترین بازیگرانی بود که جایزه‌ی یک عمر دستاورد مؤسسه‌ی فیلم آمریکا به او اهدا شد. از فیلم‌های ماندگار او می‌توان به «آسان‌سوار»، «محله‌ی چینی‌ها»، «درخشش»، «سرخ‌ها»، «بتمن»، «چند مرد خوب»، «درباره‌ی اشمیت»، «عشق یعنی چه» و «ماجرای رفتن» اشاره کرد.