جو پانتولیانو

جوزف پیتر پانتولیانو (متولد ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۱) بازیگر آمریکایی است که در طول دوران کاری‌اش بیش از ۱۵۰ نقش را در سینما، تلویزیون و تئاتر ایفا کرده است. او بیش از همه برای نقش‌های فرانسیس فراتلی در «بچه‌های گونیز» (۱۹۸۵)، کاپیتان کنراد هاوارد در مجموعه فیلم‌های «پسران بد» (۱۹۹۵–۲۰۲۴)، سایفر در فیلم علمی-تخیلی اکشن «ماتریکس» ساخته واچوفسکی‌ها (۱۹۹۹)، تدی در فیلم مهیج روان‌شناختی «ممنتو» به کارگردانی کریستوفر نولان (۲۰۰۰) و رالف «رالفی» سیفارتو در مجموعه جنایی اچ‌بی‌او «سوپرانوز» (۲۰۰۱–۲۰۰۴) شناخته می‌شود که برای آخرین موفق به دریافت جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در مجموعه درام شد.

از دیگر نقش‌های سینمایی قابل توجه او می‌توان به «کسب‌وکار پرریسک» (۱۹۸۳)، «امپراتوری خورشید» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ (۱۹۸۷)، «لا بامبا» (۱۹۸۷)، «فرار نیمه‌شب» (۱۹۸۸)، «فراری» (۱۹۹۳)، «یک روز بچه‌ها بیرون» (۱۹۹۴)، نخستین فیلم واچوفسکی‌ها با عنوان «بسته» (۱۹۹۶) و «پرسی جکسون و المپی‌نشینان: صاعقه دزد» (۲۰۱۰) اشاره کرد. در سال ۲۰۲۵، او برای بازی در مجموعه «آخرین بازمانده از ما» نامزد دریافت جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مهمان در مجموعه درام شد.

پانتولیانو دو خاطره‌نوشت منتشر کرده و در حوزه سلامت روان نیز فعال است؛ او مشکلات مادرش و تجربه‌های شخصی خود را در این زمینه مستند کرده است. او همچنین بنیاد غیرانتفاعی «نه، شوخی نمی‌کنم، من هم!» را تأسیس کرد که هدفش از میان بردن انگ بیماری‌های روانی است.

توضیحات بالا برگرفته از مقاله ویکی‌پدیا درباره جو پانتولیانو است که تحت مجوز CC-BY-SA منتشر شده و فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا موجود است.