جان سی. ریلی

جان کریستوفر ریلی (زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۶۵) بازیگر آمریکایی است که برای بازیگری کاراکتری‌اش شهرت دارد و هم در نقش‌های اصلی و هم در نقش‌های مکمل درام‌های مستقل و کمدی‌های استودیویی حضور یافته است. او نخست با ایفای نقش‌های مکمل در فیلم‌های «روزهای تندر» (۱۹۹۰) به کارگردانی تونی اسکات، آثار پل توماس اندرسون یعنی «هارد ایت» (۱۹۹۶)، «بوگی نایتز» (۱۹۹۷) و «ماگنولیا» (۱۹۹۹) و همچنین فیلم‌های مارتین اسکورسیسی «رگه‌های نیویورک» (۲۰۰۲) و «هوانورد» (۲۰۰۴) شناخته شد. ریلی به‌خاطر بازی در موزیکال «شیکاگو» (۲۰۰۲) نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد و جایزهٔ گلدن گلوب در همان رشته شد. از دیگر فیلم‌های شاخص او می‌توان به «رود خروشان» (۱۹۹۴)، «خط باریک قرمز» (۱۹۹۸) و «ساعت‌ها» (۲۰۰۲) اشاره کرد.

ریلی بعدها با نقش‌های کمدی‌اش به شهرت بیشتری رسید؛ از جمله بازی در نقش کال ناتون در «تالادگا نایتز: بالاد ریکی بابی» (۲۰۰۶)، نقش اصلی «واک هارد: داستان دویی کاکس» (۲۰۰۷) و دیل دوباک، یکی از دو ناتنی، در «برادران ناتنی» (۲۰۰۸). او همچنین در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی «تیم و اریک Awesome Show, Great Job!» (۲۰۰۷–۲۰۱۰) نقش دکتر استیو برول را بر عهده داشت که به مجموعهٔ اسپین‌آف «چک ایت اوت! با دکتر استیو برول» (۲۰۱۰–۲۰۱۶) منجر شد. صداپیشگی شخصیت اصلی مجموعهٔ «رک-ایت رالف» (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸) نیز از کارهای شناخته‌شدهٔ اوست. ریلی در فیلم‌های مستقل «سایروس»، «باید دربارهٔ کوین حرف بزنیم» و «کشتار» (هر سه در ۲۰۱۱)، «خرچنگ» (۲۰۱۵) و «برادران سیسترز» (۲۰۱۸) نیز حضور داشته است. او با ترکیب توانایی‌های کمدی و دراماتیکش، در نقش کمدین اولیور هاردی در زندگینامه‌ای «استن و اولی» (۲۰۱۸) بازی کرد و نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب و جایزهٔ منتقدان سینما شد.

ریلی در تلویزیون هم فعالیت چشمگیری داشته است؛ از جمله ساخت و بازی در مجموعهٔ کمدی «مون‌بیس ۸» (۲۰۲۰) از شبکهٔ شوتایم و ایفای نقش اصلی در مجموعهٔ درام ورزشی «زمان پیروزی: ظهور امپراتوری لیکرز» (۲۰۲۲–۲۰۲۳) از شبکهٔ اچ‌بی‌او. او با گروه موسیقی «جان ریلی و دوستان» نیز اجرا دارد. ریلی برای بازی در بازسازی برادوی نمایشنامهٔ «True West» نوشتهٔ سم شپرد (۲۰۰۰) نامزد دریافت جایزهٔ تونی بهترین بازیگر مرد تئاتر شد.