بیل هیدر

ویلیام توماس هیدر جونیور (زاده ۷ ژوئن ۱۹۷۸) بازیگر، کمدین، نویسنده و تهیه‌کننده آمریکایی است. او سازنده، تهیه‌کننده، نویسنده، کارگردان و ستاره مجموعه کمدی سیاه شبکه HBO با عنوان «بری» (۲۰۱۸–۲۰۲۳) است که برای آن هشت بار نامزد جایزه امی شد و دو بار این جایزه را از آن خود کرد.

هیدر نخستین‌بار با هشت سال حضورش (۲۰۰۵–۲۰۱۳) در مجموعه طولانی‌مدت شبکه NBC، «ساتردی نایت لایو»، شناخته شد و برای این نقش چهار بار نامزد جایزه امی شد و یک جایزه پیبادی دریافت کرد. او بیشتر به‌خاطر تقلید صداها و به‌ویژه اجرای بخش «به‌روزرسانی آخر هفته» شهرت یافت، جایی که نقش استفون مایرز، راهنمای شاد و پرشور نیویورکی را بازی می‌کرد که کلاب‌ها و مهمانی‌های عجیب‌وغریب با آدم‌هایی با سلیقه‌های غیرعادی پیشنهاد می‌داد. او همچنین ستاره و تهیه‌کننده مجموعه کمدی مستندنمای شبکه IFC با عنوان «داکیومنتاری ناow!» (۲۰۱۵–اکنون) است که همراه با فرد آرمیزن و ست مایرز آن را ساخته است.

هیدر در فیلم‌های «تو، من و داپری» (۲۰۰۶)، «هات راد» (۲۰۰۷)، «سوپربد» (۲۰۰۷)، «فراموش کردن سارا مارشال» (۲۰۰۸)، «شبی در موزه: نبرد اسمیتسونیان» (۲۰۰۹)، «پل» (۲۰۱۱)، «این 40 است» (۲۰۱۲) و «خیابان جامپ ۲۲» (۲۰۱۴) نقش‌های مکمل ایفا کرده و در آثار «دوقلوهای اسکلتی» (۲۰۱۴)، «ترین‌وِرک» (۲۰۱۵) و «آن» قسمت دوم (۲۰۱۹) در نقش ریچی توزیِر بزرگسال، نقش‌های اصلی داشته است.

او همچنین برای کار گسترده‌اش در دوبله شناخته می‌شود و در فیلم‌هایی همچون مجموعه «ابرها با احتمال کوفته» (۲۰۰۹–۲۰۱۳)، «توربو» (۲۰۱۳)، «درون و بیرون» (۲۰۱۵)، «غول بزرگ مهربان» (۲۰۱۶)، «پاور رنجرز» (۲۰۱۷)، «داستان اسباب‌بازی ۴» (۲۰۱۹) و «لایت‌یر» (۲۰۲۲) نقش‌های اصلی و مکمل را گویندگی کرده است.