آلیسون استدمن

آلیسون استدمن (متولد ۲۶ اوت ۱۹۴۶) بازیگر انگلیسی است. او برای بازی در فیلم «زندگی شیرین است» ساختهٔ مایک لی (همسر سابقش از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۱) جایزهٔ بهترین بازیگر زن انجمن منتقدان فیلم ملی آمریکا در سال ۱۹۹۱ را از آن خود کرد و در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ الیویه بهترین بازیگر زن را برای ایفای نقش ماری در نمایش اصلی «عروج و افول صدای کوچک» به دست آورد. در نظرسنجی سال ۲۰۰۷ شبکهٔ چهار با عنوان «۵۰ بازیگر بزرگ» که از دیگر بازیگران رأی گرفته شد، او در رتبهٔ ۴۲ قرار گرفت.

استدمن نخستین حضور حرفه‌ای خود را روی صحنه در سال ۱۹۶۸ تجربه کرد و سپس با نمایش‌های تلویزیونی دههٔ ۱۹۷۰ مایک لی، یعنی «آجیل‌ها در مه» (۱۹۷۶) و «مهمانی ابیگیل» (۱۹۷۷) جایگاهش را تثبیت کرد. او برای سریال «کارآگاه آوازخوان» بی‌بی‌سی در سال ۱۹۸۶ و مجموعهٔ درام «دوستان چاق» شبکهٔ آی‌تی‌وی (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵) نامزد دریافت جایزهٔ تلویزیونی بفتا شد. از دیگر نقش‌های تلویزیونی او می‌توان به «غرور و تعصب» (۱۹۹۵)، «گوین و استیسی» (۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، ۲۰۱۹) و «اورفین بلک» (۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶) اشاره کرد. دیگر حضورهای سینمایی‌اش شامل «یک مراسم خصوصی» (۱۹۸۴)، «در جهت عقربه‌های ساعت» (۱۹۸۶)، «شرلی والنتاین» (۱۹۸۹)، «تاپسی توروی» (۱۹۹۹) و «زندگی و مرگ پیتر سلرز» (۲۰۰۴) می‌شود.