آلخاندرو گونزالس اینیاریتو

آلخاندرو گونزالس اینیاریتو فیلم‌ساز مکزیکی است که بیشتر به‌خاطر ساخت درام‌های روان‌شناختی مدرن درباره وضعیت انسانی شناخته می‌شود. آثار او تحسین منتقدان و جوایز متعددی، از جمله پنج جایزه اسکار، جایزه دستاورد ویژه اسکار، گلدن گلوب، بفتا و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا را به دست آورده‌اند. از برجسته‌ترین فیلم‌های او می‌توان به «عشق سگی» (۲۰۰۰)، «۲۱ گرم» (۲۰۰۳)، «بابل» (۲۰۰۶)، «بیوتیفول» (۲۰۱۰)، «بردمن» (۲۰۱۴)، «بازگشته» (۲۰۱۵) و «باردو» (۲۰۲۲) اشاره کرد.

«عشق سگی» و «بیوتیفول» هر دو نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شدند. «۲۱ گرم» و «بابل» نیز موفقیت تجاری و تحسین منتقدان را برای او به همراه داشتند. اینیاریتو برای «بردمن» سه جایزه اسکار بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی را دریافت کرد. او سال بعد برای «بازگشته» جایزه اسکار بهترین کارگردانی را برد و پس از جان فورد و جوزف ال. منکیه‌ویچ، سومین کارگردانی شد که دو سال پیاپی این جایزه را می‌برد. او بعدها برای تجربه واقعیت مجازی «کارنه ای آرنا» (۲۰۱۷) جایزه دستاورد ویژه اسکار را دریافت کرد.

اینیاریتو نخستین فیلم‌ساز مکزیکی بود که در تاریخ اسکار در مقام کارگردان یا تهیه‌کننده نامزد شد و همچنین نخستین مکزیکی‌ای است که اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی و بهترین فیلم را دریافت کرد. او نخستین فیلم‌ساز مکزیکی برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن و جایزه انجمن کارگردانان آمریکا برای کارگردانی برجسته نیز بود. اینیاریتو در سال ۲۰۱۹ نخستین آمریکای لاتینی شد که ریاست هیئت داوران هفتادودومین جشنواره فیلم کن را بر عهده گرفت. او به همراه آلفونسو کوارون و گیرمو دل تورو در صنعت سینما با عنوان «سه رفیق» شناخته می‌شود.