یوری نیکولین

یوری ولادیمیروویچ نیکولین (به روسی: Юрий Владимирович Никуlin؛ ۱۸ دسامبر ۱۹۲۱ – ۲۱ اوت ۱۹۹۷) بازیگر و دلقک برجستهٔ شوروی و روس بود که در فیلم‌های پرشمار و پرطرفداری نقش‌آفرینی کرد. او در سال ۱۹۷۳ عنوان هنرمند خلقی اتحاد جماهیر شوروی و در سال ۱۹۹۰ نشان قهرمان کار سوسیالیستی را دریافت کرد. همچنین جوایز دولتی متعددی به او اهدا شد، از جمله نشان پرافتخار لنین که دو بار در طول عمرش به او تعلق گرفت.

سبک بی‌زحمت و تحویل دقیق دیالوگ‌هایش، در کنار تسلط او بر زمان‌بندی و ماسک‌های خنده‌آورش، از او کمدینی استثنایی ساخت؛ به‌طوری که بسیاری او را برترین کمدین تاریخ روسیه می‌دانند. نیکولین توانایی‌هایش را در ژانرهای گوناگونی از کمدی slapstick گرفته تا عاشقانه و درام جنگی به نمایش گذاشت. شناخته‌شده‌ترین شریک‌های سینمایی‌اش گئورگی ویتسین، یِوگنی مورگونوف، ناتالیا وارلی، رولان بیکوف، آناتولی پاپانوف، سرگئی فیلیپوف، میخائیل پوگووکین، الکساندر دِمیانِنکو، لئونید کوراولیوف، آندره میرونوف، یِوگنی یِوستیگنیِف، واسیلی شوکشین، ویاچسلاو تیخونوف، سرگئی بوندارچوک، نیکلای بورلیایف، ویکتور پاولوف، بوریس نوویکوف، ولادیمیر اِتوش، ساولی کراماروف، نیکلای گرینکو و دیگر بازیگران سرشناس روس بودند.

در سیرک، نیکولین با تیپ فلسماتیک، کُند و بدون لبخند ظاهر می‌شد و برای بسیاری در غرب، شخصیت او یادآور کمدین بزرگ سینمای صامت، باستر کیتون، بود. او با میمیک غنی و چهرهٔ غمگینش، در خارج از روسیه «دلقک بẫ هوش» لقب گرفت. با سبکی ساده و مهربانی با کودکان، تنها نشانه‌های آرایشش یک بینی سرخ و خط‌های سیاه دور چشمانش بود که با صورت‌های به‌طور اغراق‌آمیز رنگ‌شدهٔ دلقک‌های غربی تفاوت زیادی داشت. نیکولین که کودکان روسی او را «دایی یورا» صدا می‌زدند، بیش از هر چیز با نبوغ و ذکاوتش جایگاه خود را به‌عنوان یکی از برترین دلقک‌های سدهٔ بیستم تثبیت کرد.